Menu

Για το ντοκιμαντέρ «Που ήμουν, που είμαι, που πάω – Φωνές αμφιθεάτρου» του δικού μας Γιώργου Κεραμιδιώτη

 

πανεπιστήμιο, στοχασμός και εκπαίδευση των νέων στην εποχή της αγοράς (Εκάβη, 24.4.2017)

του Αντώνη Κάλφα

Περισσότερα από 40 ελληνικά ντοκιμαντέρ που προβλήθηκαν στο πρόσφατο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης συμμετέχουν στο φετινό ταξίδι των περιφερειακών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθεί σε όλη τη χώρα –και όχι μόνο στην πόλη μας- μέχρι και τις αρχές του φθινοπώρου.

Έτσι λοιπόν χάρη στην πρωτοβουλία της Κινηματογραφικής Λέσχης Κατερίνης οι συμπολίτες μας θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν 8 αξιόλογες ταινίες της φετινής διοργάνωσης, σε 5 ημέρες και μάλιστα με ελεύθερη είσοδο.

Την Δευτέρα η Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης θα προβάλει την ταινία «Που ήμουν, που είμαι, που πάω – Φωνές αμφιθεάτρου». Περί τίνος πρόκειται;

Ένα εξαιρετικά σπουδαίο θέμα αναλύεται πειστικά στην ταινία του Κεραμιδιώτη: πώς σκέφτονται σήμερα οι φοιτητές το περιεχόμενο της παρεχόμενης εκπαίδευσης, της παιδείας γενικότερα, ποια είναι η σχέση ή ποια πρέπει να είναι η σχέση του πανεπιστημίου με την έρευνα, την πανεπιστημιακή και ακαδημαϊκή πράξη, το επαγγελματικό μέλλον αλλά και με την ίδια τη ζωή των παιδιών;

Στην ταινία προβάλλουν ολοζώντανα τα πρόσωπα των νέων οι οποίοι αφηγούνται με πίστη και παρρησία την άποψή τους. Επισημαίνουν τόσο την ανάγκη για αληθινή και ουσιαστική διδασκαλία όσο και τις βαθύτερες επιθυμίες τους. Σταχυολογώ κάποιες από αυτές: το πανεπιστήμιο δεν είναι ξερός χώρος γνώσης αλλά ένα ουσιαστικό στάδιο της ανθρώπινης ολοκλήρωσης. Οφείλει να διδάσκει τον σεβασμό για τις ανθρώπινες αξίες, την κατανόηση του κόσμου, τη φιλία, το άνοιγμα στον κόσμο, στον πολιτισμό και στις ιδέες. Οφείλει επίσης να παραμείνει ένας γόνιμος χώρος έρευνας όπου θα κυριαρχούν οι ανάγκες της κοινωνίας και των ανθρώπων και όχι οι επιταγές της αγοράς να καθορίζουν τα αντικείμενα και τα ερευνητικά πεδία.

Στον καίριο αυτόν διάλογο ο Κεραμιδιώτης βρήκε δύο σπουδαίους συμπαραστάτες στα πρόσωπα των Νικόλα Σεβαστάκη και Βασίλη Αλεξίου. Πολιτικός επιστήμονας ο πρώτος αλλά με τεράστια γκάμα ενδιαφερόντων τόνισε το βασικό: ο διδάσκων δεν πρέπει να είναι απλώς ειδικός και καλός γνώστης ενός αντικειμένου αλλά συνάμα και ακούραστος αναζητητής και καλός αναγνώστης της λογοτεχνίας, του κινηματογράφου, της παραγόμενης κουλτούρας εν γένει. Πολιτική δεν είναι μόνο η σκέψη του Τοκεβίλ, του Μαρξ ή του Έγελου. Όποιος παράλληλα διαβάζει Ντίκενς ή Ντοστογιέφσκι μπορεί να καταλάβει εξίσου καλά ή βαθύτερα την πολιτική σκέψη, τα φιλοσοφικά ρεύματα ή τις ιδεολογίες του 19ου αιώνα για παράδειγμα.

Ο Βασίλης Αλεξίου, καθηγητής θεωρίας της λογοτεχνίας στο ΑΠΘ μιλά για το τι σημαίνει διδάσκω: συνομιλώ με τους φοιτητές, προσπαθώ να ανοίξω δρόμους, να επισημάνω σπουδαία κείμενα, να προωθήσω την κριτική σκέψη και τη βάσανο. Πανεπιστήμιο και πανεπιστημιακή διδασκαλία δεν σημαίνει τεχνοκρατική γνώση, papers και powerpoint για να γίνω πειστικός. Ο ζωντανός, μπροστά στην κάμερα διάλογος των δύο πανεπιστημιακών, δίνει ρεύμα και αφορμή για πολύτιμες σκέψεις στην ταινία (σε αντίθεση με τις από καθέδρας απόψεις του καλού κατά τα άλλα Κώστα Μπαϊρακτάρη).

Ο Στράτος Κερσανίδης (http://www.stokokkino.gr) γράφοντας για την ταινία θα παρατηρήσει εύστοχα: «Τελικά ποιο είναι το ζητούμενο, η εκπαίδευση ή η χειραφέτηση; Στο ντοκιμαντέρ του Γιώργου Κεραμιδιώτη, «Που ήμουν, που είμαι, που πάω – Φωνές αμφιθεάτρου» άνθρωποι άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενοι με την πανεπιστημιακή εκπαίδευση προσπαθούν να απαντήσουν σε μεγάλα ερωτήματα και σε σκέψεις μεγάλων στοχαστών όπως ο Πλάτων, ο Έγελος κ.ά.. […] Το εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό ντοκιμαντέρ δίνει λόγο σε φοιτήτριες και φοιτητές Όλο αυτό το υλικό συγκεντρώνεται σε μια ταινία πολύ πυκνή σε νοήματα και απόψεις από την οποία ο θεατής μπορεί να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα και να θέσει καίρια ερωτήματα στον εαυτό του. Ο Γιώργος Κεραμιδιώτης ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση η οποία γίνεται για πρώτη φορά μέσα από τον κινηματογράφο. Και ως τέτοια αξίζει να μεταφερθεί –αφού και το ίδιο το μέσο, ο κινηματογράφος, το ευνοεί- σε χώρους και ανθρώπους που έχουν άμεσο ενδιαφέρον αλλά και να πυροδοτήσει το άνοιγμα της συζήτησης».  

Και μια πρόταση προς την Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης

Με τίτλο «Το Ντοκιμαντέρ στην Ξάνθη», από 19 Μαρτίου έως και 31 Μαρτίου του 2014, έγινε ένα Αφιέρωμα στο Γιώργο Κεραμιδιώτη με προβολές ταινιών και workshops. Τροφή για σκέψη και βάση για τη συζήτηση ήταν τα 16 ντοκιμαντέρ του Γιώργου Κεραμιδιώτη. Όλα αυτά από την Κινηματογραφική Λέσχη της ΦΕΞ.

Μήπως είναι καιρός—η Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης έκλεισε αισίως 40 δημιουργικά χρόνια παρουσίας στην πόλη—να κάνουν η ευαίσθητη Λέσχη και οι καλλιεργημένοι άνθρωποί της ένα ζωντανό αφιέρωμα στον δημότη Κατερίνης φίλο σκηνοθέτη; Το λέω αυτό διότι τόσο η μόνιμη αγάπη του όσο και οι κινηματογραφικές του ευαισθησίες συναντούν με πολύ ουσιαστικό τρόπο μείζονα προβλήματα της ευρωπαϊκής και της ελλαδικής κοινωνίας (έμφυλες ιθαγένεια και ταυτότητες, εργασία, πολιτισμός, βιοπολιτική, φιλοσοφικός και πολιτικός διάλογος, κοινωνικά αποκλεισμένοι κλπ.) όπως ο κατάλογος των σχετικών έργων του Γ. Κεραμιδιώτη αποδεικνύει.

ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΕΡΑΜΙΔΙΩΤΗ

1. Μαθήτριες Λυκείου (60 λεπτών)
Η ταινία παρακολουθεί την ζωή δυο μαθητριών στο λύκειο, στην οικογένεια και στη πόλη της Φλώρινας. Μια ταινία για την εφηβεία.

2. DA.NI.UL (60 λεπτών)
Στο Καζαβίτη Θάσου φιλοξενούνται έφηβοι από Γερμάνια που έχουν παραβατική συμπεριφορά Στη Θάσο μένουν περίπου 2 χρόνια μετά από εισήγηση της γερμανικής υπηρεσίας ανηλίκων Μια ταινία για τη ζωή αυτών των παιδιών

3. ΛΙΓΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ (60 λεπτών)
Στη Καβάλα ζουν ο Γιάννης και η Άννα Τζαννη. μια ταινία για την καθημερινότητα και την αγάπη δυο ηλικιωμένων ανθρώπων

4. Ο ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΟΣ ΙΟΥΔΑΙΟΣ Μωυσής και Ελεονόρα (68 λεπτών).
Ο Μωυσής είναι Έλληνας ,Εβραίος κι αριστερός. Πολέμησε στην αντίσταση, πέρασε από Μακρόνησο, στη συνέχεια στο Ισραήλ, Σοβιετική Ένωση και τελευταία πάλι στη Θεσσαλονίκη στο εβραϊκό γηροκομείο. Η Ελεονόρα καπνεργάτρια, Εβραία, σώθηκε από τους Ναζίσυμμετέχοντας ως ηθοποιός σε μια ομάδα, ζει και αυτή στο εβραϊκό γηροκομείο.

5. ΜΝΗΜΗ ΚΩΣΤΑ ΝΙΚΗΤΑ (62 λεπτών)
Ο Νικήτας είναι ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες συνθέτες. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε [και στην Αυστρία] και δημιούργησε το έργο του παρακολουθεί τις μεταπολεμικές τάσεις της ευρωπαϊκής μουσικής

6. ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ (60 λεπτών)
Ο Χρήστος Σαμαράς γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Δοξάτο της Δράμας. Σπούδασε στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης δίπλα στο Κ. Νικήτα και στο Βερολίνο. Διδάσκει σύνθεση στο Α.Π.ΘΤο έργο του έχει βραβευτεί στη Αμερική και στην Ευρώπη

7. ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (60 λεπτών)
σε συναντήσεις του με καλλιτέχνες, θεωρητικούς της τέχνης ο Κωστής Σταφυλάκης, τεχνοκριτικός και εικαστικός και επιμελητής εκθέσεων στην Ελλάδα και Βερολίνο προσπαθεί να φωτίσει τη σχέση Τέχνης και Πολιτικής σήμερα

8. ΒΙΟΠΟΛΙΤΙΚΗ (60 λεπτών)
με τους Τζιόρτζιο Αγκαμπεν, Γουεντη Μπραουν, Ιγκορ Ποστονε και Σερχατ Καρακαγιαλι που μιλούν για το πως η εξουσία διαχειρίζεται τη ζωή μας, τους μετανάστες ,την οικονομία

9. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ (60 λεπτών)
Σε μια εποχή επιστροφής του υποκειμένου, η ταινία προσπαθεί να το φωτίσει από τη πλευρά της πολιτικής, από την πλευρά της γλώσσας, της τέχνης , του θανάτου. Με Αλεν Μπαντιου [φιλόσοφο] Μισελ Ντεγκυ [ποιητή], Χρόνη Μποτσογλου [ζωγράφο], Δ. Μαρωνιτη.

10. ΚΑΠΝΟΣ (60 λεπτών)
Η καλλιέργεια του καπνού αλλά και οι ανθρώπινες σχέσεις δυο οικογενειών στη Ξάνθη και Κομοτηνή που δουλεύουν το καπνό

11. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ (60 λεπτών)
μια συζήτηση με τον φιλόσοφο Αλεν Μπαντιου γύρω από το πρόβλημα της ζωής ,του νοήματος και της αλήθειας

12. ΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ (60 λεπτών)
ποιο τύπο διανοούμενο χρειαζόμαστε σήμερα? Του Σωκράτη ή του Διογένη του κυνικού? Ποιος ο ρόλος της σκέψης? Μια συζήτηση με τον φιλόσοφο ΣΛΑΒΟΙ ΖΙΖΕΚ και τον ΚΩΣΤΑ ΔΟΥΖΙΝΑ

13. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (80 λεπτών)
Ένα πορτρέτο της Θεσσαλονίκης του 20 αιώνα μέσα από ποιήματα που αναφέρονται στη Θεσσαλονίκη και απαγγέλλονται από ηθοποιούς του ΚΘΒΕ . Μια αντιφασιστική ταινία

14. ΛΙΝΑ ΛΑΜΠΡΑΚΗ (60 λεπτών)
Η Λίνα Λαμπράκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Κομοτηνή. Η Λαμπράκη υπηρέτησε ως μεγάλη ηθοποιός το ΚΘΒΕ. Η προβολή αυτού του πορτρέτου είναι για τη μνήμη της

15. Ο λόγος των αποκλεισμένων (100 λεπτών)
Το μάθημα Κοινωνικός Αποκλεισμός του Τμήματος Ψυχολογίας του ΑΠΘ διδάσκεται από ανθρώπους που υφίστανται τον Κοινωνικό Αποκλεισμό. Το ντοκιμαντέρ κατέγραψε επί 10 μήνες τα μαθήματα αυτά και το λόγο κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων.

16. Ο ρόλος της διανόησης (60 λεπτά)
Η «σύγκρουση» μεταξύ των δύο τιτάνων της ελληνικής διανόησης αντανακλά το χάσμα που δημιουργείται από το δίπολο ρασιοναλισμός - ιρασιοναλισμός. Μέσα από αυτό το φιλοσοφικό πρίσμα, γίνεται μία προσπάθεια να θιγούν οι αιτίες ύπαρξης της σημερινής κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κατάστασης. 

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.