Menu

Η Κατερίνη του 1951: οικονομία, κοινωνία και πολιτισμός δύο χρόνια μετά το τέλος του οδυνηρού εμφυλίου

(φωτ. Αρχείο Σπύρου Τσιλιγκιρίδη)

του Αντώνη Κάλφα

«Ο Νομός Πιερίας», Τύποις Κορνηλίου Θεοδωρίδου, Θεσσαλονίκη 1951 (XVI Διεθνής Έκθεσις Θεσσαλονίκης), 42 σελίδες, είναι μια ενημερωτική διαφημιστική έκδοση με την ευκαιρία της 16ης έκθεσης Θεσσαλονίκης (1951). «Το παρόν τεύχος σκοπόν έχει να δώσει εις τον αναγνώστην μίαν εναργή εικόνα του Νομού Πιερίας», λέει στον πρόλογό του ο Νομάρχης. Πράγματι υπάρχουν πολλές πληροφορίες και φωτογραφίες της περιοχής, με πίνακες και στατιστικές.

Για την πόλη της Κατερίνης αναφέρονται και τα εξής: «Η Κατερίνη είναι μια πόλις που έχει ένα ευρύ μέλλον, που της εγγυάται ο πλούτος και η θέσις της. Καταλαμβάνει πολύ μεγάλη έκτασιν. Έχει καλήν ρυμοτομίαν. Είναι η έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους και Αικατερίνης. Πήρε το όνομά της από τον ναό της Αγίας Αικατερίνης που βρίσκεται στο νεκροταφείον. Έχει 7 δημοτικά σχολεία με άνω των 3.000 μαθητάς και Γυμνάσιον με άνω των 1.000 μαθητάς. Σ' αυτήν λειτουργεί και σχολή γεωργικής τεχνικής, πρόκειται δε εντός ολίγου να λειτουργήση και οικοκυρική σχολή».  Επαινείται και η Παραλία Κατερίνης, «μια από τις πιο όμορφες ακρογιαλιές που έχει να επιδείξη η Ελλάδα, εκτός των πολλών παραθεριστών εφιλοξένησε πέρυσι και εφέτος τας κατασκηνώσεις των εργαζομένων παιδιών τας οποίας οργανώνει το Υπουργείον Προνοίας υπό την ηγεσίαν της Τ. Εφορείας Προσκόπων Κατερίνης. Κοντά σ’ αυτές εφέτος ελειτούργησε και κατασκήνωσις δημοσίων υπαλλήλων εις την οποίαν έλαβαν μέρος 30 περίπου οικογένειες. Οι κατασκηνώσεις αυτές οργανώθηκαν από τον Νομάρχη Πιερίας κ. Λυγεράκη». Σημαντική είναι και η παρουσία της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Πιερίας (ιδρύθηκε το 1924). Σε αυτήν απασχολούνται συνολικά 76 άτομα ενώ στη δύναμη της Ένωσης περιλαμβάνονται 75  γεωργικοί πιστωτικοί συνεταιρισμοί  με 75 φυσικά μέλη 8620, 9 δασικοί με 668 μέλη, 1 γεωργοκτηνοτροφικός συνεταιρισμός με 63, 1 αλιευτικός με 34 μέλη και 1 προμηθευτικός με 25 μέλη, συνολικά δηλαδή λειτουργούν 87 συνεταιρισμοί με 9410 φυσικά μέλη.

Το 1951 ιδρύεται το Βιβλικό Ίδρυμα Κατερίνης, «Κατηχητική Σχολή προς καταρτισμόν Διδασκάλων και λαϊκών Ευαγγελιστών της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας» και λειτούργησε για περίπου μία εικοσαετία.  

Ιδρύονται στην Κατερίνη το σχολικό έτος 1951/1952 από τον Διονύσιο Παπαδημητρίου (1915-1972) τα Εκπαιδευτήρια Παπαδημητρίου «με πρωτοποριακό νηπιαγωγείο, σχεδόν πρότυπο δημοτικό, άρτια εξοπλισμένο γυμνάσιο-λύκειο και αναγνωστήριο» με περίπου διακόσιους μαθητές. Το εκπαιδευτήρια συνεχίζουν τη λειτουργία τους—παρά τον αδόκητο θάνατο του διευθυντή τους—από τη σύζυγό του Βούλα Παπαδημητρίου και διακόπτουν οριστικά τη λειτουργία τους στο τέλος της σχολικής χρονιάς 1978/1979.

Τον  Μάιο του  1951 ο Παπάγος επισκέπτεται την  Κατερίνη προκαλώντας κοσμοσυρροή στο σιδηροδροµικό σταθµό και το γεγονός αποτελεί πρωτοσέλιδη είδηση στην εφ. Μακεδονικός  Αγών: «Ο  νικητής των δύο πολέµων. Ο λαός της Κατερίνης  υπεδέχθη µε έξαλλον ενθουσιασμόν την άφιξιν του στρατάρχου κ.  Παπάγου». «Την παρελθούσαν Τρίτην 15ην τρέχοντος και ώραν 11ην  π.µ. αφίχθη εις την πόλιν µας προερχόµενος εκ  Λαρίσης  ο Αρχιστράτηγος κ.  Αλ.  Παπάγος προς  επιθεώρησιν  των ενταύθα Στρατιωτικών Μονάδων […]».  Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμ         βρίου του 1951 ο Παπάγος θριαµβεύει πανελληνίως και στην Πιερία ο συνδυασμός του µε το όνοµα «Ελληνικός Συναγερµός», αναδεικνύεται πρώτος κερδίζοντας 5.047 σταυρούς σε σύνολο 14.848.

Ιδρύεται το Επιμελητήριο Πιερίας ως «Επαγγελματικόν και Βιοτεχνικόν Επιμελητήριον» με περιφέρεια τον νομό  Πιερίας. Το 1966 μετονομάζεται σε «Κεντρικόν Εμπορικόν και Βιομηχανικόν Επιμελητήριον» και το 1988 σε Επιμελητήριο Πιερίας. Το 2008 ο αριθμός των εγγεγραμμένων επιχειρήσεων του ξεπερνά τις 9.000 και κατατάσσονται σε τέσσερα τμήματα: το Βιομηχανικό, το Βιοτεχνικό, το Εμπορικό και το Επαγγελματικό.

Μοναδική σχεδόν αίθουσα εκδηλώσεων θα είναι για πολλά χρόνια τα Διονύσια, όπου επιχώρια ή περιοδεύοντα μουσικά και σπανίως θεατρικά σχήματα ποικίλης ποιότητας, θα «ψυχαγωγούν» το κοινό της πόλης. Από τους τοπικούς καλλιτέχνες αισθητή θα είναι η παρουσία του στρατιώτη τότε Χάρη Λεμονόπουλου, ο οποίος με τη συνοδεία μικρής ορχήστρας «με την συμμετοχήν του πιανίστα κ. Τάκη Ανακίδη, της εξαιρετικής σοπράνο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης Δδος Αρτέμιδος Δεληγιώργη και με την σύμπραξιν του κιθαριστού Τζων Στάκα εκ Θεσσαλονίκης […]» θα οργανώνει σχετικά συχνά, «Μουσικά πρωινά» στα Διονύσια με ποικίλο μουσικό ρεπερτόριο (Μακεδονικός Αγών, 13.5.1951).

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.