Menu

Πώς είδαν οι γηγενείς τους πρόσφυγες (και) στην Πιερία: μια διδακτική περιήγηση

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ

«Ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος Κούκου παρά την Αικατερίνην, Κωνσταντίνος Καραβίδας, οπλίσας 15 χωρικούς επετέθη κατά των εγκατασταθέντων Ποντίων προσφύγων τραυματίσας άνδρας και γυναίκας διά ροπάλων. Δύο πρόσφυγες εξηφανίσθησαν, εις δε γέρων ερρίφθη εις την πυράν να καή ζων»

εφ. Ελ. Βήμα, 21/2/ 1924 Διαβάστε περισσότερα: Πώς είδαν οι γηγενείς τους πρόσφυγες (και) στην Πιερία: μια διδακτική περιήγηση

Περί Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής

του Σταύρου Αποστόλου*

Πολύς διάλογος γίνεται τελευταία για την βιοκλιματική ιδιότητα και ικανότητα των νεότευκτων σχολικών κτιρίων της Κατερίνης.  Το μόνο σίγουρο είναι ότι η βιοκλιματική αρχιτεκτονική δεν είναι και ούτε θα πρέπει να είναι αντικείμενο άποψης ή τίτλου. Είναι μία σοβαρή επιστήμη και μεθοδολογία η οποία έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να είναι άκρως τοπικά εφαρμόσιμη και με μεθόδους προσαρμοσμένες στο μικροκλίμα κάθε περιοχής.

Διαβάστε περισσότερα: Περί Βιοκλιματικής Αρχιτεκτονικής

Ένα βιβλίο με ήρωα τον Κατερινιώτη πρόσφυγα Σάββα Κανταρτζή

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΠΕΛΟΥΖΟΥ, Στον ανεμοστρόβιλο του ξεριζωμού. Πόντος-Ρωσία-Ελλάδα, εκδόσεις Διώνη, Αθήνα 2014.

Μία μυθιστορηματική βιογραφία 488 σελίδων μάς έδωσε η Δήμητρα Καπελούζου, το πρώτο γραμματολογικά μυθιστόρημα του 21ου αιώνα που έχει βασικό του ήρωα Κατερινιώτη (το μείζον έργο του Στρατή Δούκα «Ιστορία ενός αιχμαλώτου» που αφορά τον εγκατεστημένο στο χωριό Σπι [Νέα Έφεσσος] Νικόλα Καζάκογλου γράφτηκε στα 1929). Διαβάστε περισσότερα: Ένα βιβλίο με ήρωα τον Κατερινιώτη πρόσφυγα Σάββα Κανταρτζή

Πτυχές διαμόρφωσης της ειδησεογραφικής ατζέντας των Μέσων Ενημέρωσης

 

Γράφει ο Νικηφόρος Γκόλτσιος - Δημοσιογράφος – Μέλος ΕΣΗΕΜΘ

Διαχρονικά τα ΜΜΕ καθοδηγούν τις κοινωνίες, καθορίζουν την ημερήσια θεματολογία της δημόσιας συζήτησης και προσανατολίζουν το κοινό όχι τόσο στον τρόπο, όσο στο βαθμό σπουδαιότητας των θεμάτων, για τα οποία πρέπει να σκέπτεται. Αυτοί που αποφασίζουν ποιες ειδήσεις θα βρεθούν στις στήλες των εφημερίδων ή στο δελτίο ειδήσεων είναι οι πυλωροί,  οι αρχισυντάκτες, οι οποίοι, όταν αξιολογούν μία είδηση εξετάζουν αν η επιλογή της θα επιδράσει στο κοινό και θα πωληθεί περισσότερο από κάθε άλλη. Διαβάστε περισσότερα: Πτυχές διαμόρφωσης της ειδησεογραφικής ατζέντας των Μέσων Ενημέρωσης

Η δημοσιογραφία στην εποχή των ανοικτών δεδομένων (Data Journalism)

Το παράδειγμα της έρευνας του OKFGreece για την ατμοσφαιρική ρύπανση

Γράφει ο Νικηφόρος Γκόλτσιος

Δημοσιογράφος – Μέλος της ΕΣΗΕΜΘ

Στις σύγχρονες συνθήκες της αυξανόμενης σημασίας της πληροφορίας και στις προκλήσεις της νέας τεχνολογίας, οι ανάγκες της δημοσιογραφίας απαιτούν υψηλή εξειδίκευση σε ό,τι αφορά την ανεύρεση, επαλήθευση και δημοσίευση της είδησης. Η δημοσιογραφία δεδομένων αποτελεί μία προσπάθεια των μέσων να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αντικαθίστανται, οι βασικές δημοσιογραφικές δεξιότητες.  Προκύπτει, έτσι, ένας συνδυασμός της οπτικοποίησης  δεδομένων (π.χ. παρουσίαση γραφικών) και του καθιερωμένου τρόπου εντοπισμού θεμάτων (δημοσιογραφική διαίσθηση) στην άσκηση  δημοσιογραφίας. Μία λογική που προσεγγίζει περισσότερο την έννοια της ερευνητικής δημοσιογραφίας και λιγότερο εκείνης του ρεπορτάζ, με αποτέλεσμα η δημοσιογραφία δεδομένων να μην επικεντρώνεται στην πρωτιά ή αποκλειστικότητα της είδησης, αλλά στην αποκάλυψη του τι πραγματικά σημαίνει είδηση.

Επιπλέον, στην παροχή στον αναγνώστη ξεκάθαρης συντακτικής αφήγησης, που με την εμπλοκή οπτικοποιήσεων αξιόπιστων δεδομένων καθιστά προσιτή, την πιο περίπλοκη ιστορία, συνδράμει καθοριστικά στη δημόσια συζήτηση και στην ανακάλυψη νέων θεμάτων – ειδήσεων, πίσω από τους αριθμούς.

Κομβικό σημείο αποτελούν τα δεδομένα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε ως το πρωτόλειο υλικό (ως πηγή), είτε ως μέσο, για την σύνταξη ενός θέματος, με την συνδρομή εφαρμογών της νέας τεχνολογίας. Καλή πηγή για να ξεκινήσει κανείς είναι οι επίσημοι οργανισμοί, καθώς έτσι εξασφαλίζεται η «έγκυρη πηγή», ενώ απομακρύνονται οι παγίδες, στις οποίες μπορεί να οδηγήσει μία «αφελής» χρήση των μηχανών αναζήτησης για τον εντοπισμό πηγών από διαδικτυακή έρευνα*.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι ο δημοσιογράφος θα δείξει άκριτη εμπιστοσύνη στις «έγκυρες πηγές» και θα βασιστεί στην ερμηνεία των δεδομένων αποκλειστικά από τα χείλη των αρχών. Όπως συμβαίνει με κάθε πηγή, θα αντιμετωπίσει τα δεδομένα με σκεπτικισμό έχοντας επίγνωση ότι μπορούν να εξελίξουν ή να περιορίσουν ανάλογα με την οπτική τους γωνία τα ειδησεογραφικά θέματα. Για να έχει αξιοπιστία η ιστορία που τελικά θα αφηγηθεί είναι απαραίτητη μία ανεξάρτητη επαλήθευση και μία στοιχειώδης υποδομή σύγκρισης των λεπτομερειών.

Σήμερα, που οι πληροφορίες είναι άφθονες, η επεξεργασία τους είναι σημαντική σε επίπεδο ανάλυσης προκειμένου να αποκωδικοποιηθεί το νόημα της ατελείωτης ροής δεδομένων. Ταυτόχρονα, σε επίπεδο παρουσίασης με κατανοητό τρόπο στον αναγνώστη, της πληροφορίας, που τον αφορά περισσότερο.

Για το λόγο αυτό, βασικές γνώσεις στατιστικής, καθώς και η συνεργασία με επιστήμονες της πληροφορικής, μπορεί να καταστούν απαραίτητες, ώστε να κατασκευαστούν κατάλληλες εφαρμογές για την επεξεργασία των δεδομένων. Είναι σημαντικό ο δημοσιογράφος να μην παρουσιάζει απλά τα δεδομένα, αλλά να τα χρησιμοποιεί ως εργαλείο, ώστε να εξάγει συμπεράσματα προκειμένου να ενισχύσει την πειστικότητα των επιχειρημάτων και να προσεγγίσει την αλήθεια, η οποία έχει βαθύτατη σημασία για την κοινωνία*. Άλλωστε, διαχρονικά, όταν η δημοσιογραφία υπηρετεί την κοινωνία πετυχαίνει να διαιωνίσει το μύθο της, ο οποίος βασίζεται στην πίστη για αλήθεια, αντικειμενικότητα και δημόσια αποκάλυψη (Hardt 2000 :227).

Μέρος ενσωμάτωσης αξιοπιστίας, τεκμηρίωσης και διαφάνειας στη δημοσιογραφική διαδικασία είναι η δημοσίευση όλων των πρωτογενών δεδομένων, καθώς δίνεται η δυνατότητα να ερευνηθούν οι πηγές πίσω από κάθε είδηση, να κατανοηθούν οι μέθοδοι και να ελεγχθεί το δημοσιογραφικό έργο.

Υπό τις παραπάνω θεωρητικές προσεγγίσεις τίθεται στο επίκεντρο ο εντοπισμός περιπτώσεων άσκησης δημοσιογραφίας δεδομένων στα Μέσα Ενημέρωσης (Ελλάδας ή Κύπρου) και η κριτική ανάλυση ενός παραδείγματος.

Ειδικότερα, επιλέγεται να διερευνηθεί το άρθρο με τίτλο: «Ατμοσφαιρική ρύπανση/Το πρόβλημα αιωρείται» του Ιδρύματος Ανοικτής Γνώσης Ελλάδας. Πιο συγκεκριμένα,  η εργασία εστιάζεται στο κατά πόσο το συγκεκριμένο παράδειγμα αποτελεί θετικό ή όχι δείγμα δημοσιογραφίας δεδομένων. Ως πτυχές της ανάλυσης επιλέγονται: οι πηγές των δεδομένων και ο έλεγχος της αξιοπιστίας τους, ο τρόπος επεξεργασίας τους, ο βαθμός τεκμηρίωσης των δημοσιογραφικών συμπερασμάτων.

Τέλος, συνοψίζονται τα συμπεράσματα.

Η έρευνα του OKFGreece για την ατμοσφαιρική ρύπανση

Η δημοσιογραφία δεδομένων διανύει τα πρώτα της βήματα στην Ελλάδα και την Κύπρο, ωστόσο σε χώρες, όπως π.χ. η Βρετανία δεν θεωρείται κάτι νέο. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η αναφορά της νοσοκόμας και μαθηματικού FlorenceNightingale στο κοινοβούλιο το 1858. Με τη χρήση διαγράμματος, έδειξε ότι η πλειοψηφία των Άγγλων στρατιωτών δεν είχε σκοτωθεί  από σφαίρες, αλλά από αποτρέψιμες ασθένειες, πετυχαίνοντας έτσι την έγκριση πρόσθετων υγειονομικών μέτρων.

Ενδεικτικές περιπτώσεις δημοσιογραφίας δεδομένων στην Ελλάδα αποτελούν ο ιστότοπος rbdata.gr, με το project«Τα θανατηφόρα τείχη της Ευρώπης», το πρακτορείο γραφημάτων igraphics.gr, με πιο δημοφιλή έρευνα τα «κουρέματα» χρέους παγκοσμίως. Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα είναι η έρευνα με τίτλο: «Ατμοσφαιρική ρύπανση/Το πρόβλημα αιωρείται» του Ιδρύματος Ανοικτής Γνώσης Ελλάδας (OKF), η οποία δημοσιεύτηκε (2014) στον ιστότοπο SchoolofData(Βλ. σχετ. http://schoolofdata.okfn.gr/2014/05/11/air_pollution/).Τα δεδομένα, τα οποία αφορούν μετρήσεις ρύπων της ατμόσφαιρας, που έχουν διενεργήσει οι σταθμοί μετρήσεων της χώρας το διάστημα 2005 - 2012 συγκεντρώθηκαν από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος (επίσημη πηγή). Η έρευνα δεν εστιάζεται μόνο στην παράθεση των δεδομένων, αλλά και στην εξαγωγή συμπερασμάτων, για το περιεχόμενο των οποίων προϊδεάζει τον αναγνώστη ήδη από το lede: «…σκιαγραφούν το θολό τοπίο και μας βάζουν σε ….ατμόσφαιρα περισυλλογής».

Πριν απαντήσουν στα ερευνητικά ερωτήματα, που τίθενται στο άρθρο: «κατά πόσο έχει βελτιωθεί η ατμοσφαιρική ρύπανση την τελευταία οκταετία και αν οι ενέργειες για βελτίωσή της αποτελούν λόγια του… αέρα»; οι συντάκτες δεν δείχνουν άκριτη εμπιστοσύνη στην επίσημη πηγή, αλλά αντιμετωπίζουν τα δεδομένα με σκεπτικισμό και σπεύδουν να τα διασταυρώσουν και να τα συγκρίνουν αφενός: «βάσει της οδηγίας της Ε.Ε. για την ποιότητα του αέρα», αφετέρου παραθέτοντας πηγές πληροφόρησης «για τα αιωρούμενα σωματίδια, όπως αναφέρονται σε έκθεση της περιβαλλοντικής οργάνωσης GreenPeace».

Η πρακτική αυτή, πέρα από τον έλεγχο της αξιοπιστίας των πηγών και των δεδομένων ενισχύει την πειστικότητα των επιχειρημάτων, την αναζήτηση της αλήθειας και την αντικειμενικότητα της έρευνας. Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί συμπράττουν οι συντάκτες του άρθρου: Ζαμπέτη Μαρία, Τανάγια Μαρία-Άννα και ένα 4μελες τιμ, το οποίο επιμελήθηκε τη στατιστική επεξεργασία και τις οπτικοποιήσεις. Προκειμένου, ενδεχομένως, να μπορέσει ο αναγνώστης να κατανοήσει τους περίπλοκους αριθμούς, πίσω από την είδηση και την είδηση γύρω από τους αριθμούς, έγινε εκτεταμένη χρήση γραφικών απεικονίσεων, που αφορούν την ποιότητα των μετρήσεων ανά περιοχή (σχετικός χάρτης με τις τοποθεσίες σταθμών παρατίθεται), τις ποσοστιαίες μετρήσεις ημερών, στις οποίες παρατηρείται υπέρβαση ορίου σε ό,τι αφορά τον επικίνδυνο ρύπο PM 10, καθώς και το πώς κυμαίνονται οι ετήσιες συγκεντρώσεις μονοξειδίου του αζώτου συγκριτικά με το όριο της Ευρωπαϊκής οδηγίας.

Παράλληλα, επιτρέπεται στο χρήστη να πάει βαθύτερα στην έρευνα και να εντοπίσει λεπτομέρειες που ίσως έχουν σημασία για τον ίδιο και έχουν παραλειφθεί. Αυτό επιτυγχάνεται με την παράθεση ενός διαδραστικού χάρτη, όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να αναζητήσει αναλυτικές μέσες μετρήσεις (διοξειδίου του αζώτου),  με διαγράμματα ανά περιοχή, καθώς και με μία διαδραστική γραφική απεικόνιση που περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία μετρήσεων (διοξειδίου, μονοξειδίου του αζώτου, μονοξειδίου του άνθρακα κ.ο.κ.). Δίνεται, εν ολίγοις, η δυνατότητα στον αναγνώστη να ελέγξει την αξιοπιστία των στοιχείων που παρατίθενται και τον βαθμό τεκμηρίωσης των συμπερασμάτων που προκύπτουν.

Η διεξοδική έρευνα στα δεδομένα των μετρήσεων καταρρίπτει το συμπέρασμα, στο οποίο οδηγεί το πρωτόλειο υλικό των δεδομένων του Υπουργείου ότι: «ο αέρας που αναπνέουμε δεν έχει επιβαρυνθεί με την πάροδο των χρόνων…». Αναγνωρίζει,  βέβαια, το θετικό «πρόσημο», ωστόσο το χαρακτηρίζει «συγκυριακή απόρροια της κρίσης…. που συνδέεται με τη μείωση της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων….. και όχι αποτέλεσμα …λήψης μέτρων από την πολιτεία». Το άρθρο ολοκληρώνεται με προτάσεις που προκύπτουν μέσα από την ανάλυση και τα συμπεράσματα που προηγήθηκαν: «η αποκέντρωση και η επιστροφή στο φυσικό περιβάλλον φαντάζει ως τουλάχιστον μία προσωρινή ελπίδα».

Συμπερασματικά, το άρθρο αποτελεί ένα θετικό δείγμα δημοσιογραφίας δεδομένων, καθώς οι συντάκτες εξετάζουν το ερευνητικό τους ερώτημα έχοντας ως αφετηρία επίσημες πηγές δεδομένων. Επιπλέον, αξιοποιούν στοιχεία της έκθεσης της Greenpeaceκαι οδηγίες της Ε.Ε. για την ποιότητα του αέρα, τα οποία συμβάλλουν στον έλεγχο της αξιοπιστίας του πρωτόλειου υλικού και των συμπερασμάτων του αρμόδιου υπουργείου. Για την στατιστική επεξεργασία και οπτικοποίηση των δεδομένων επιλέγουν συνεργασία με ομάδα επιστημόνων. Απόρροια αυτής της συνέργειας, είναι η παραγωγή εύχρηστων γραφικών απεικονίσεων και διαδραστικών χαρτών, που με εύγλωττο τρόπο βοηθούν τον αναγνώστη να κατανοήσει τα περίπλοκα αριθμητικά δεδομένα και να ελέγξει το βαθμό τεκμηρίωσης των δημοσιογραφικών συμπερασμάτων, για την ατμοσφαιρική ρύπανση.  

1 Μερικά από τα προβλήματα στο διαδίκτυο σχετίζονται με την «εγκυρότητα» και το «ανεπηρέαστο» της πληροφορίας (βλ. σχετ. Παναγιωτάκης 2013:49).

2 Η δημοσιογραφία δεδομένων προσπαθεί να βοηθήσει τους πολίτες αλλά και τους πολιτικούς […] να πάρουν αποφάσεις με βάση αυτά. Ο κοινωνικός ρόλος των δημοσιογράφων […] διευρύνεται (Βλ. σχετ. Καϊμάκη 2014:3). 

Απόσπασμα μεταπτυχιακής εργασίας στο Α.Πανεπιστήμιο Κύπρου ( Τμήμα Επικοινωνίας & Νέας Δημοσιογραφίας)

Βιβλιογραφία

Hardt H. (2000). Το τέλος της δημοσιογραφίας: Τα μέσα ενημέρωσης και το δημοσιογραφικό επάγγελμα στον εικοστό πρώτο αιώνα. Στο: Παπαθανασόπουλος Στέλιος (επιμ.) (2000). Επικοινωνία και κοινωνία από τον εικοστό στον εικοστό πρώτο αιώνα. Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη.

Βέγλης Α. κ.α. (Γιάννης Αγγέλου, Αναστάσιος Βεντούρης, Δημήτρης Γιομελάκης, Ταξίδου Ιώ, Νίκος Κουμαρτζής, Κλεάνθης Κουπίδης,  Χαράλαμπος Μπράτσας, Στάθης Σιδηρόπουλος,   Άννα Χαριτάκη) (2012).  The Data Journalism Handbook (Ελληνική έκδοση). Ίδρυμα Ανοικτής Γνώσης Ελλάδας OKF Greece, Εργαστήριο Εφαρμογών Πληροφορικής στα Μ.Μ.Ε. του τμήματος Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. & του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών στην επιστήμη του Διαδικτύου του τμήματος Μαθηματικών του Α.Π.Θ. (Βλ. σχετ. http://data-journalism.okfn.gr/handbook/front_matter_1.html ημερομηνία πρόσβασης  28/12/2014).

Ζαμπέτη Μ. κ.α. (2014). Ατμοσφαιρική ρύπανση/Το πρόβλημα αιωρείται. School of Data - Ίδρυμα Ανοικτής Γνώσης Ελλάδας OKF Greece (Βλ. σχετ. http://schoolofdata.okfn.gr/2014/05/11/air_pollution/ ημερομηνία πρόσβασης 22/12/2014).

Καϊμάκη Β. (2013). Δημοσιογραφία των δεδομένων (Data Driven Journalism ή Data Journalism). Στο: Ιορδανίδου Σοφία (επιμ.) (2013).Κοινωνικά Μέσα και Επικοινωνία. ΑΠΚΥ.

Καϊμάκη Β. (2014). Δημοσιογραφία των δεδομένων – Εγχειρίδιο Επιβίωσης. ΑΠΚΥ.

Κουκουσούλας Π. (2012). Δημοσιογραφία στην εποχή των (ανοικτών) δεδομένων. Χανιώτικα Νέα (Βλ.σχετ.http://www.haniotika-nea.gr/114891-dimosiografia-stin-epoxi-twn-anoixtwn-dedomenwn/ ημερομηνία πρόσβασης  03/01/2015).

Κωσταρέλλα Ι.(2013). Η Δημοσιογραφία των Δεδομένων. Χρόνος (Βλ. σχετ. http://xronoskozanis.gr/index.php?start_from=&ucat=1&subaction=showfull&id=1389168846&archive=1391205600& ημερομηνία πρόσβασης  03/01/2015).

Παναγιωτάκης Μ. (2013). Αναζήτηση στο διαδίκτυο: μέθοδοι και Τεχνικές. Στο:  Ιορδανίδου Σοφία (επιμ.) (2013).Κοινωνικά Μέσα και Επικοινωνία. ΑΠΚΥ.

Χ.σ. (2012) Καινοτομία, Έρευνα & Τεχνολογία (Βλ. σχετ. http://www.ekt.gr/content/img/product/89312/20_27.pdf ημερομηνία πρόσβασης 28/12/2014).

https://www.youtube.com/watch?v=IBOhZn28TsE&feature=youtu.be

https://www.youtube.com/watch?v=an7nzNLCawQ

https://www.youtube.com/watch?v=KIgezhNOTgA&feature=youtu.be

Η εκφορά του δημοσιογραφικού λόγου στα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης

Το παράδειγμα της Αμφίπολης

Γράφει ο Νικηφόρος Γκόλτσιος

Δημοσιογράφος – μέλος της ΕΣΗΕΜΘ

Η διαφορετικότητα των μέσων ενημέρωσης και οι αλλαγές που επέφεραν οι νέες τεχνολογίες, κατέστησαν δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην ανάγνωση και τη γραφή, ανάμεσα στην οπτική και ακουστική επικοινωνία. Οι εξελίξεις αυτές δεν μετέβαλαν τη βάση του δημοσιογραφικού λόγου, η οποία επικεντρώνεται στην παραγωγή, μετάδοση και σχολιασμό της είδησης. Είδηση είναι ό,τι επιλέγει να δημοσιεύσει ένας καλός συντάκτης, ο οποίος επικεντρώνεται στο φιλτράρισμα  των σημαντικών θεμάτων της ημέρας. Με την προσδοκία η είδηση να είναι ελκυστική, η επιλογή δίνει έμφαση στο «μπόλιασμα» της αξίας της, με ό,τι αρέσει στο κοινό. Διαβάστε περισσότερα: Η εκφορά του δημοσιογραφικού λόγου στα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης

«Εμείς» και οι «Άλλοι» στα Μ.Μ.Ε.

Γράφει ο Νικηφόρος Γκόλτσιος - Δημοσιογράφος – Μέλος ΕΣΗΕΜΘ 

Διαχρονικά στην ιστορία του ανθρώπου αποτυπώνεται η διαλεκτική σχέση μεταξύ ταυτότητας και ετερότητας, μεταξύ οτιδήποτε αποκλείεται από το Εγώ και εντάσσεται στην έννοια του Διαφορετικού, του Έτερου. Ως ταυτότητα, μπορεί να θεωρηθεί το φυσικό και απλό συναίσθημα που έχει κανείς ότι ανήκει σε ένα «εμείς», ένα αναγκαίο μέσο για την ενδυνάμωση κάθε ομάδας που κινητοποιείται ενάντια σε ένα «αυτοί», καθώς υπάρχει μία ισχυρή έλξη του πολίτη στην εμπειρική αίσθηση της οικειότητας, της ασφάλειας που είναι θεμελιωμένες στις «φαντασιακές οντότητες» της «πατρίδας» και του «ανήκειν».

Διαβάστε περισσότερα: «Εμείς» και οι «Άλλοι» στα Μ.Μ.Ε.

Δημοσιογραφία και Πολιτική: Μία σχέση ανταγωνιστικής συμβίωσης

Του Νικηφόρου Γκόλτσιου – Δημοσιογράφου, μέλους ΕΣΗΕΜΘ

Tα μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης και το πολιτικό περιβάλλον συνθέτουν ένα πλέγμα αμφίδρομης σχέσης, αλληλεξάρτησης δομών και λειτουργιών, το οποίο θέτει στο επίκεντρο την άποψη, ότι η επικοινωνία έχει εφαρμογή στην πολιτική και ότι κάθε πολιτική είναι η επικοινωνία της. Η στενή αυτή σχέση θα μπορούσε να περιγραφεί ως αναπόφευκτη έλξη συνδυαζόμενη με έντονη απώθηση, με την έννοια ότι τα δίκτυα ισχύος όπου εμπλέκονται δημοσιογράφοι, ιδιοκτήτες Μ.Μ.Ε. και πολιτικοί οδηγούν σε μία εγγενή ένταση στις μεταξύ τους σχέσεις με στόχο ίσως να επιβάλλουν τη λογική τους σε ολόκληρο το σύστημα πολιτικής επικοινωνίας (κατάσταση «συγκρουσιακής συνεργίας»). Διαβάστε περισσότερα: Δημοσιογραφία και Πολιτική: Μία σχέση ανταγωνιστικής συμβίωσης

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.