Menu

«Η χειρότερη προσφυγιά είναι όταν είμαστε ακατοίκητοι»

Με αφορμή την παράσταση «Η φαλακρή τραγουδίστρια» του Ευγένιου Ιονέσκο που συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Πήγασος, ο σκηνοθέτης του έργου Γιώργης Μπαλιάκας, μιλά στο  e-pieria.gr για τη δεύτερη θεατρική παραγωγή της φετινής σεζόν από τον τοπικό μας θίασο.

Επιλέγοντας μια πλούσια σε συμβολισμούς κωμωδία που ανήκει στο θέατρο του παραλόγου, ο Γιώργης Μπαλιάκας αναφέρεται στο μήνυμα της παράστασης, στην αποξένωση του δυτικού ανθρώπου που ζει μέσα σε έναν γενικευμένο κομφορμισμό και στην εγκαθίδρυση της ασημαντότητάς του, αλλά και στην πορεία του Πήγασου που μας συστήνει το ποιοτικό θέατρο εδώ και τριανταπέντε χρόνια.

Συνέντευξη στον Θέμη Κωτούλα

Γιατί επέλεξες αυτό το έργο του Ιονέσκο ;

Η επιλογή του έργου εντάσσεται στην πρώτη μου σκηνοθετική τριλογία με άξονα τις σχέσεις και την εξουσία που τις καθορίζει, καθώς και την απο-ανθρωποποίηση του ανθρώπου.

Πέρυσι, το πρώτο μέρος της τριλογίας «Η Μεταμόρφωση» του Φ. Κάφκα πραγματευόταν την εξουσία των ενηλίκων, και ιδιαίτερα του πατέρα, στην οικογένεια που αντικρίζει το νεοεμφανιζόμενο στη ζωή παιδί και το πώς αυτή η εξουσία επιδρά στην εξέλιξή του και διαμορφώνει την προσωπικότητα και την ίδια του τη ζωή, αφού ήδη καθορίζει σημαντικά τις μετέπειτα επιλογές του.

Ως δεύτερο μέρος της τριλογίας επελέγη φέτος το αριστουργηματικό έργο του Ε. Ιονέσκο «Η φαλακρή τραγουδίστρια», το οποίο πραγματεύεται την παντελή έλλειψη πνεύματος, ιδεών μέσα σε ένα κλίμα ανίας. Άνθρωποι-ανδρείκελα, πρόσωπα δίχως χαρακτήρα, αιχμάλωτοι της καθημερινότητας, δύτες σε μια θάλασσα μοναξιάς και επιφανειακών σχέσεων. Εκφράζει το αίσθημα της αποξένωσης και την αδυναμία και ματαιότητα επικοινωνίας με άκρως σουρεαλιστικό τρόπο, παρωδώντας τον κομφορμισμό της αστικής τάξης, και όχι μόνο. Απεικονίζει  έναν αποκτηνωμένο κόσμο με μηχανικούς χαρακτήρες σα μαριονέτες.  Είναι μια διαμαρτυρία ενάντια στην απουσία ουσιαστικών αξιών και την απονέκρωση του σύγχρονου, μηχανικού, αστικού πολιτισμού, όπου συντελείται ο εξευτελισμός της ζωής.

Ποιο είναι το επίκαιρο μήνυμα της παράστασης σε σχέση με την αποξένωση του σύγχρονου δυτικού κόσμου;

Η δυτική ιδιαίτερα κοινωνία θρέφει και υποστηρίζει την αναπαραγωγή κενών ανθρώπων-ανδρείκελων, όπου οι σχέσεις χαρακτηρίζονται από πλήρη κενότητα και υποκρισία σε ένα πλαίσιο δηθενισμού και εύθραυστου βιτρινισμού. Απουσιάζουν πλήρως η σκέψη, η συγκίνηση, η ίδια η ύπαρξη. Έχει απολεσθεί η προσωπική ταυτότητα του καθενός μας και ντυνόμαστε ταυτότητες άλλων. Ο άνθρωπος ζει φτιάχνοντας κολλάζ, η ατομικότητά του, η προσωπικότητά του είναι μια κουρελού.

Ο χαρακτήρας της εποχής είναι ο γενικευμένος κομφορμισμός  και η εγκαθίδρυση της ασημαντότητάς του. Στη σύγχρονη Δύση το ελεύθερο, κυρίαρχο, αυτάρκες, πλήρες «άτομο» δε διαφέρει και πολύ από μία μαριονέτα που εκτελεί σπασμωδικά κινήσεις που τις επιβάλλει το κοινωνικό-ιστορικό πεδίο. Δεν ξέρει να παρατηρεί πλέον τα κάγκελα του κλουβιού του. Δεν υφίσταται το αυτόνομο άτομο που θα μπορέσει να εγκαθιδρύσει μια διαφορετική σχέση ανάμεσα στο ασυνείδητό του, το παρελθόν του, τις συνθήκες στις οποίες ζει και στον εαυτό του ως στοχαζόμενη και αποφασίζουσα αρχή.

Η χειρότερη προσφυγιά είναι όταν είμαστε ακατοίκητοι, όταν μένουμε έξω από την ουσία μας.

Ποιος είναι ο συμβολισμός της φαινομενικά παράλογης συζήτησης του κυρίου και της κυρίας Σμιθ;

Οι  διάλογοι του Ιονέσκο δεν είναι καν διάλογοι, καθώς οι άνθρωποι-ανδρείκελα είναι θύματα της ίδιας τους της γλώσσας. Οι λέξεις δε φέρουν νόημα ως σύμπτωμα της μοναξιάς, της απομόνωσης, της δυσκολίας της επαφής με τον Άλλον. Οι Σμιθ και Μάρτιν είναι υποταγμένοι τόσο σε εξευτελιστικές εξωτερικές πιέσεις της κοινωνίας όσο και σε εξίσου εξευτελιστικές εσωτερικές πιέσεις της ίδιας τους της προσωπικότητας, της σεξουαλικότητας και του επακόλουθου αισθήματος ενοχής, του άγχους που προβάλλει μέσα από την αβεβαιότητα της ίδιας τους της ταυτότητας και της βεβαιότητας του θανάτου. Έχουν σχεδόν την ασυνείδητη επιθυμία να μην ξανασηκωθούν, να μην ξυπνήσουν, την οποία πρέπει να ξεπερνούν κάθε πρωί. Καταφέρνουν να πεθαίνουν πριν πεθάνουν. Ο Θόδωρος Τερζόπουλος συνηθίζει να λέει πως οι άνθρωποι περπατούν με ένα φέρετρο στην πλάτη και αναζητούν απλά ένα μέρος να θαφτούν.

Εξού και η σκηνική εγκατάσταση της παράστασης. Οι μαριονέτες του έργου «μιλούν» μεταξύ τους μέσα από διαθλαστικά πλαίσια, κινούνται, κάθονται σε ασφυκτικά μικρούς χώρους, περπατούν παράδοξα, και απουσιάζει κάθε συναίσθημα που θα μπορούσε να θυμίζει ανθρώπινη ύπαρξη. Οι πληροφορίες και η ακατάσχετη φλυαρία έχουν αποκλείσει οποιαδήποτε υπόνοια πιθανής σκέψης.

Άλλωστε όπως αρέσκεται να λέει και ο Ιονέσκο «Οι άνθρωποι στριφογυρίζουν μέσα στο κλουβί τους που είναι η γη, γιατί ξέχασαν πως μπορούν να στρέψουν το βλέμμα τους προς τον ουρανό».

Θεωρείς ότι το ποιοτικό θέατρο που επιλέγει να συστήνει στο κοινό της Κατερίνης το θέατρο Πήγασος έχει κερδίσει διαχρονικά;

Το θέατρο ΠΗΓΑΣΟΣ, που παρεμπιπτόντως φέτος συμπληρώνει τριάντα πέντε χρόνια σταθερής και αδιάλειπτης παρουσίας στην πόλη μας, έχει σταθερά σκοπό του να αναμορφωθούν τα πράγματα, να αναμορφωθεί ο Άνθρωπος, να εξευγενιστεί η ψυχή του, να είναι ένα σώμα ετοιμοπόλεμο, ώστε να μπορεί να συνομιλεί, να συγκεντρώνεται και να διεκδικεί. Να διαρρηγνύει την επιβαλλόμενη παθητικότητα, τη νεκρή σκέψη.

Έχω τη βαθιά αίσθηση ότι αυτές οι επιλογές μας που ορίζουν τη στάση μας όλα αυτά τα χρόνια χαίρουν της εκτίμησης του κοινού μας. Το γεγονός ότι έχει αυξηθεί ο αριθμός των θεατών μας, οι διακόσιοι έχουν γίνει χίλιοι, καθώς και το ότι το κοινό έχει ανανεωθεί σε μεγάλο βαθμό με θεατές κάτω των τριάντα είναι ταυτόχρονα και απόδειξη των έργων μας και ενθάρρυνση για τη συνέχεια. Το θέατρο ΠΗΓΑΣΟΣ θα συνεχίσει να υπηρετεί με συνέπεια ό,τι έχει θέσει ως αρχή του, την αισθητική δημιουργία με κέντρο της τον Άνθρωπο.

 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο  στις  21:00’   &   Κυριακή  στις  20:00’

                        έως και την Κυριακή 9 Απριλίου 2017

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Γιώργης Μπαλιάκας

Σκηνική Εγκατάσταση: Γιώργης Μπαλιάκας - Βέτα Χαΐλατζίδου

Κατασκευή Εγκατάστασης: Κώστας Καμπερίδης - Στέλιος Βασιλειάδης

Κοστούμια: Βέτα Χαΐλατζίδου

Μουσική επιμέλεια:  Νατάσα Ιωαννίδου  - Δανάη Αμανατίδου

Φωτισμοί: Κώστας Παπουτσίδης

Χειρισμός φώτων & ήχου:  Κώστας Παπαδόπουλος

Δημιουργία  Προγράμματος/Αφίσας: Κώστας Μπαλιάκας

Μακιγιάζ: Όλγα Παπανάκου

ΔΙΑΝΟΜΗ

Κύριος Σμιθ: Χάρης Αμανατίδης

Κυρία Σμιθ: Κατερίνα Παρλίτση

Μαίρη: Χριστίνα Μπομπόλη

Κύριος Μάρτιν: Σπύρος Αναγνώστου

Κυρία Μάρτιν: Σοφία Αγαθαγγελίδου

Πυροσβέστης: Αντώνης Καρράς

Ιστοσελίδα: www.teatropigasos.gr

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.