Menu

Συζητώντας με τον Διονύση Λειμονή για την παιδική λογοτεχνία και όχι μόνο…

Ο συγγραφέας Διονύσης Λειμονής μιλά στο e-pieria.gr για την αρχαιοκαπηλία μέσα από τα βιβλία του… στη Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη

Το να συζητάς με ένα συγγραφέα παιδικών λογοτεχνικών έργων όπως τον Διονύση Λειμονή που ασχολείται συγχρόνως και με πολλές  άλλες  ενδιαφέρουσες καταστάσεις στον Βόλο όπου κατοικεί και δραστηριοποιείται είναι μεγάλη χαρά. Σε αφοπλίζει με τον λόγο του και σε οδηγεί σε άλλα αναγνωστικά μονοπάτια. Διαβάζοντας τα βιβλία του κι ένας ενήλικας είναι απόλαυση. Σας αφήνω να τον γνωρίσετε μέσα από την συνέντευξη κι ας είναι αφορμή ο λόγος του να τον γνωρίσετε από κοντά..

 

Διονύση Λειμονή σε ευχαριστώ που μου παραχωρείς συνέντευξη για το e-pieria, την ενημερωτική ιστοσελίδα της Πιερίας που δίνει άπλετο χώρο στον Πολιτισμό . Έχουμε πολλά κοινά όπως η κοινή καταγωγή μας, είμαστε συνεργάτες του Bookia και είμαστε γραφιάδες, σε διαφορετικό είδος ο καθένας. Από πότε άρχισες να πλάθεις ιστορίες για παιδιά και γιατί ασχολήθηκες μ’ αυτό το είδος;

Αγαπητή Μάγδα, εγώ σ’ ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Παρακολουθώ το έργο σου γύρω από τη λογοτεχνία, ένα έργο που επιτελείς με ζέση και μεράκι… Ιστορίες έπλαθα από τα μικράτα μου. Η δασκάλα της Β΄ Δημοτικού είχε πει στη μαμά μου ότι θα γίνω συγγραφέας. Τότε γελάσαμε όλοι μας. Έγραφα όμως συνέχεια για μένα, η συγγραφή προέκυψε χωρίς να το επιδιώξω κι είναι ένα άλλο, διαφορετικό ταξίδι, που προσπαθώ να το φέρω εις πέρας με σεβασμό και ευθύνη απέναντι στα παιδιά… Η παιδική λογοτεχνία κάνει πρώτα- πρώτα καλό σ’ εμάς που γράφουμε, διασώζοντας το μικρό παιδί που σε διαφορετική περίπτωση θα κρατούσαμε μέσα μας βουβό, φυλακισμένο…

«Πώς να κρυφτείς από τα παιδιά, τα παιδιά τα ξέρουν όλα». Πόσο δύσκολο είναι να γράφεις για τους μικρούς απαιτητικούς αναγνώστες που μπορεί να σε «κολλήσουν» και στον τοίχο και αν έχεις να μας διηγηθείς ή να θυμηθείς μια τέτοια ιστορία, ερώτηση ή κριτική που σε άφησε άφωνο.

Πολύ δύσκολο, όσο και γοητευτικό συνάμα και πολύ- πολύ δημιουργικό. Τα παιδιά δε σου χαρίζονται και καλά κάνουν. Είναι ένα κοινό που δεν θα σε παραμυθιάσει, που θα «απαιτήσει» το καλύτερο, που θα σε κάνει να βελτιώνεσαι συνέχεια για να το κατακτήσεις. Ιστορία; Ναι… Σε μια παρουσίαση βιβλίου μου με πλησίασε ένας πιτσιρικάς να του υπογράψω το βιβλίο, που ήδη του το είχα υπογράψει δύο μήνες πριν. Τον κοίταξα παραξενεμένος. «Μου το έχετε υπογράψει άλλη φορά», μου εξήγησε, «το διάβασα, μου άρεσε και τώρα θα ‘θελα από κάτω να το υπογράψετε για τη μαμά και τον μπαμπά μου, γιατί θέλω να το διαβάσουν κι εκείνοι, να το ευχαριστηθούν όπως εγώ…». Καταλαβαίνετε λοιπόν πως δεν του χάλασα χατίρι με πολλή συγκίνηση και χαρά…

Εκτός από φιλόλογος σε γυμνάσιο της Νέας Ιωνίας Βόλου, γράφεις βιβλία, άρθρα στον τοπικό τύπο και σε ηλεκτρονικά περιοδικά, ασχολείσαι με την επιμέλεια και κριτική λογοτεχνικών έργων, την παρουσίαση βιβλίων, τη διοργάνωση σεμιναρίων δημιουργικής γραφής. Επιμελείσαι ακόμη και παρουσιάζεις την πολύ ενδιαφέρουσα λογοτεχνική ραδιοφωνική εκπομπή "Μιλάμε για το βιβλίο" στο «Ράδιο 1» που μπορεί να παρακολουθήσει όλη η χώρα διαδικτυακά. Και έχεις τέσσερα παιδιά. Πιστεύεις ότι αν αγαπάς κάτι με πάθος υπάρχει χρόνος για όλα;

Δεν το πιστεύω μόνο… το συνειδητοποιώ ιδίοις όμμασι και ιδίοις… ποσί. «Τρέχω» πολύ, ναι ,ασχολούμαι με όλα αυτά, αλλά μην σας τρομάζει ο όγκος δουλειάς και δραστηριοτήτων, ουσιαστικά με ένα πράγμα ασχολούμαι, με τον λόγο. Η γραφή, η γλώσσα, η λογοτεχνία, η μυθιστορία είναι ποικίλες αποχρώσεις του, που οφείλουμε να υπηρετούμε, να μαθαίνουμε, να ακούμε και να τον χρησιμοποιούμε εκφράζοντας τα συναισθήματα, τις σκέψεις μας, τα όνειρά μας, τους φόβους και τις ελπίδες μας. Όλο αυτό χωρίς πάθος και δυνατή θέληση καταντά κουραστικό κι επίπονο. Όσο για την οικογένεια και τα παιδιά, είναι η τροφοδότησή μου, η πραγματική μου χαρά και η δημιουργία που χωρίς αυτήν ουσιαστικά θα ήμουν μισός κι ανολοκλήρωτος…

Ως μαθήτρια κουραζόμουν με τις πολλές ημερομηνίες στα σχολικά βιβλία. Ως αναγνώστρια έχω μάθει πάρα πολλά από τα λογοτεχνικά. Πιστεύεις πώς οι συγγραφείς με τα βιβλία τους συμπληρώνουν τα σχολικά βιβλία γράφοντας την ιστορία με διαφορετικό τρόπο; Και κάνω τον συνήγορο του διαβόλου ρωτώντας εσένα. Μήπως πρέπει οι ιστορικοί για τα βιβλία του δημοτικού τουλάχιστον, να μιμηθούν ή να κάνουν χώρο στους λογοτέχνες ώστε να αγαπήσουν την ιστορία στα πρώτα βήματα της εκπαίδευσης ;

Νομίζω η απάντηση είναι αυτονόητη. Είναι ακριβώς έτσι… Τα παιδιά σήμερα μετά από μια πολύχρονη παιδεία, αποφοιτούν το λιγότερο ημιμαθή… Η λογοτεχνία περιέχει τη ζωή και περιέχεται σ΄ αυτήν. Μέσα από αυτήν τα παιδιά μας θα μάθουν με φυσικό τρόπο, αφού ουσιαστικά οι προβολείς της πέφτουν στα πρόσωπα, στους ήρωες, σ’ εμάς τους ίδιους. Η Ιστορία ως μάθημα προς εξέταση με στόχο τη βαθμολόγηση καταντά ανούσια και κουραστική, επίπονη διαδικασία. Μέσα από τη λογοτεχνία η Ιστορία προσωποποιείται κι έτσι γίνεται όχι απλά κατανοητή, αλλά ουσιαστικά απτή, ζωντανή, βιώνεται και μαθαίνεται αβίαστα και φυσικά…Αυτό φυσικά δεν αναιρεί τη σημασία των ιστορικών γνώσεων που παρέχει το σχολείο! Κανείς δεν πρέπει να παραμεριστεί για να επικρατήσει άλλος, στην αγαστή συνεργασία ιστορικών, εκπαιδευτικών, συγγραφέων, γονιών και μαθητών κατ’ εμέ έγκειται η επίτευξη του στόχου, που δεν είναι άλλος από την προσφορά μιας ουσιαστικής γνώσης και η διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων στο σχολείο.

Τον Απρίλη του 2015 βραβεύτηκες από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου με το Βραβείο Βασίλης Δ. Αναγνωστόπουλος ως εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που προωθεί συνειδητά τη φιλαναγνωσία. Ενώ καταργήθηκε η ώρα της φιλαναγνωσίας για τους γνωστούς λόγους, στα σχολεία κάποιοι Δάσκαλοι επιμένουν με διαφορετικούς τρόπους να την υποστηρίζουν. Ποια είναι σήμερα η θέση των παιδιών απέναντι στο παιδικό λογοτεχνικό βιβλίο;

Ήταν ένα βραβείο ιδιαίτερα τιμητικό για μένα, που δεν ορίζει το τέλος μιας προσπάθειας προώθησης του καλού βιβλίου, αλλά την αρχή μια αέναης, λυτρωτικής διαδικασίας. Ο κύριος Βασίλης Αναγνωστόπουλος, ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας είναι μια εξαιρετική προσωπικότητα, μια μορφή στα ελληνικά γράμματα και στην παιδική λογοτεχνία, ένας «δάσκαλος» με την πιο ουσιαστική έννοια του όρου. Η κατάργηση της ώρας της φιλαναγνωσίας περιλαμβάνεται σε μια γενικότερη απαξίωση της καλής γνώσης και παιδείας με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης. Οι δάσκαλοι όμως και γενικότερα οι εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων ενεργούν με κέφι, μεράκι και αστείρευτη δημιουργικότητα. Αυτοί επουλώνουν τις πληγές της Παιδείας των παιδιών μας, οι εκπαιδευτικοί μας δεν κάνουν πίσω σε απαγορεύσεις γιατί είναι δάσκαλοι, που δεν διεκπεραιώνουν απλά μια επαγγελματική υποχρέωση. Γι’ αυτό και τα παιδιά, οι μαθητές μας, οι αναγνώστες μας ανταποκρίνονται θετικά και αγαπούν το βιβλίο, αρκεί οι «εμπλεκόμενοι» μ αυτό να τα φέρουμε σε επαφή με τη λογοτεχνία εθίζοντάς τα πρώτα στην ανάγνωση και συνεκδοχικά στη γραφή.

"Το δέκατο έβδομο κιβώτιο" από τις εκδόσεις Πατάκη βρέθηκε μεταξύ των δέκα πρώτων στην κατηγορία της παιδικής λογοτεχνίας για το Βραβείο Αναγνωστών Public 2015. Ένα υπέροχο βιβλίο που ομολογώ πώς το «ρούφηξα» αμέσως. Θίγεις ένα πολύ σοβαρό θέμα όπως της αρχαιοκαπηλίας και της επιστροφής των γλυπτών μας που βρίσκονται στο εξωτερικό. Μπορούμε να ελπίζουμε πώς η νέα γενιά θα κάνει ένα βήμα παραπάνω από μας για την διάσωση τους;

Απαντώ αμέσως με ένα πελώριο Ναι, αλλά με μία και μόνη προϋπόθεση: Η ελπίδα πρέπει να συνοδεύεται από την καλή γνώση. Αν δεν ξέρουμε τι έγινε, πώς τα έκλεψε ο ΄Ελγιν, με ποια διαδικασία βρίσκονται αυτήν τη στιγμή ακόμα αλλού κι όχι στη χώρα που τα δημιούργησε και δικαιωματικά ανήκουν, δεν έχουμε δικαίωμα να ελπίζουμε για τον επαναπατρισμό τους. Το βιβλίο αυτό το έγραψα συνειδητά για παιδιά και οι Εκδόσεις Πατάκη το στήριξαν, το πίστεψαν αναλαμβάνοντας μια γοητευτική διαδικασία πληροφόρησης και ευαισθητοποίησης στο θέμα μέσα από την ανάγνωση αυτού του παιδικού μου μυθιστορήματος. Ιδιαίτερα ευχαριστώ την κυρία ΄Έλενα Πατάκη γι’ αυτό ,αλλά και τους ανθρώπους του εκδοτικού που στηρίζουν το έργο μου απολαμβάνοντας μια ωραία συνεργασία. Στα πανέμορφα Κύθηρα, όπου ακόμα όντως, αναζητείται το δέκατο έβδομο κιβώτιο από τον «Μέντορα» του ΄Ελγιν, φύεται ένα μοναδικό λουλούδι το Sempre Viva, που θα πει «πάντα να ζεις». Αυτή η ελπίδα, συνδυασμένη με γνώση και επίγνωση, θα κάνει τους μικρούς αναγνώστες που θα είναι οι επιστήμονες, οι καπετάνιοι, οι ιστορικοί οι δημοσιογράφοι, οι γονείς, οι δάσκαλοι του μέλλοντος, να τα διεκδικήσουν κι είμαι σίγουρος τότε για την αίσια έκβαση αυτής της οδυνηρής υπόθεσης που δεν έχει προηγούμενο παγκοσμίως.

Και ήρθε το «Τέταρτο αλογάκι» πάλι από τις ίδιες εκδόσεις για να κλείσει τον κύκλο της ιστορίας. Για πες μου λίγα λόγια γι αυτό σου το βιβλίο. Τι άλλο έπρεπε να γραφεί που δεν διαβάσαμε στο «δέκατο έβδομο κιβώτιο»;

Κάθε βιβλίο έχει κάτι να πει, όταν μάλιστα οι μικροί αναγνώστες ζητούν άλλη μια περιπέτεια της ίδιας παρέας, ο συγγραφέας δεν μπορεί παρά να επιχειρήσει το στήσιμο μιας ακόμα περιπέτειας, που πάλι περιέχει αλήθειες και ψέματα.Έτσι από τα Κύθηρα περνάμε στα Αντικύθηρα, μαθαίνουμε για τον «Τιτανικό της αρχαιότητας», το ναυάγιο των Αντικυθήρων, ανασύρουμε από τα βάθη της θάλασσας έναν θησαυρό ανεκτίμητης αξίας, καθώς και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, αλλά και πάλι αναζητούμε ένα αλογάκι, το τέταρτο αλογάκι από ένα τέθριππο, που εξακολουθεί να παραμένει στον βυθό, εξάπτοντας τη φαντασία των παιδιών-αναγνωστών να το αναζητήσουν, να σκεφτούν και να δημιουργήσουν τη δική τους ιστορία επιστρατεύοντας τη φαντασία τους σε ένα παιχνίδι δημιουργικής συγγραφής. Μια πιθανή λύση στο βιβλίο δίνει η Φανούλα, ένα από τα κορίτσια της παρέας που έχει χάσει το φυσικό της φως αλλά μπορεί να βλέπει πολλά και να ονειρεύεται ακόμα περισσότερα.

Ο Πολιτισμός και η Ιστορία είναι τα δυο μεγάλα «χαρτιά» που έχουμε πια ως χώρα για να μείνουμε όρθιοι. Βασιζόμαστε στους αρχαίους συγγραφείς, στα έργα Τέχνης, στους αγώνες τους για την εθνική ανεξαρτησία μας τους για να καμαρώνουμε εμείς σήμερα. Πιστεύεις ότι τα παιδικά λογοτεχνικά βιβλία από τους πολύ αξιόλογους συγγραφείς που διαθέτουμε, μπορούν να βάλουν το λιθαράκι τους ώστε να αφυπνίσουν την νέα γενιά;

Και πάλι θα απαντήσω με σιγουριά ναι. Ο πολιτισμός και η Ιστορία είναι ο καμβάς της λογοτεχνικής παραγωγής και γραφής. Γιατί η λογοτεχνία είναι η παρατήρηση και η εξεικόνιση της ζωής. Κι η ζωή χωριζόμενης πολιτισμού και ιστορίας καθίσταται μια αφόρητη συνέχεια επαναλαμβανόμενων, ανούσιων σκηνών. Ναι, έχετε δίκιο αξιολογότατοι συγγραφείς μας παιδικής λογοτεχνίας υπηρέτησαν με σεβασμό και υπευθυνότητα τον Πολιτισμό και την Ιστορία μεταγγίζοντας μέσα από τα λογοτεχνικά τους έργα την αγάπη και τον σεβασμό στα παιδιά, στους μικρούς αναγνώστες, τα οποία οφείλουμε να διαμορφώσουμε σωστά γαλουχώντας μια καλύτερη, όμορφη και υποψιασμένη γενιά.

Η τεχνολογία έχει μπει στην ζωή μας και περισσότερο στα νέα παιδιά. Συνεχώς τα βλέπουμε με ένα tablet ή έναν υπολογιστή. Σίγουρα η ζυγαριά κλίνει κατά του έντυπου βιβλίου και περισσότερο του παιδικού. Παρ’ όλα αυτά το e-book δεν κέρδισε τους ενήλικες αναγνώστες. Πώς θα έβλεπες το σενάριο, κίνηση που απεύχομαι, να γίνουν παιδικά ηλεκτρονικά βιβλία ώστε να κερδίσουν περισσότερους αναγνώστες;

Ανεφάρμοστο, ευτυχώς… για την Ελλάδα τουλάχιστον. Λέμε πάντα ότι τα παιδιά μας είναι χαμένα στο ιντερνέτ, σερφάρουν, είναι παθιασμένα με τις κονσόλες. Αν είναι έτσι, τότε πείτε μου ποια παιδιά γεμίζουν τους Πολυχώρους σε παρουσιάσεις βιβλίων; Ποια παιδιά δραματοποιούν, εικονοποιούν και πλαισιώνουν μουσικά παιδικά βιβλία; Ποια παιδιά συμμετέχουν σε προγράμματα φιλαναγνωσίας; Ποια παιδιά γεμίζουν τις παιδικές βιβλιοθήκες όλης της Ελλάδας συμμετέχοντας σε εξαιρετικά προγράμματα κατά τη διάρκεια όλης της σχολικής χρονιάς, αλλά και κατά τους θερινούς μήνες; Επίσης αναρωτιέμαι ποια είναι εκείνα τα «αιρετικά» παιδιά που διαβάζουν παιδική λογοτεχνία και τραβούν απαιτητικά από το χέρι τους γονείς σε παζάρια και Φεστιβάλ βιβλίου; Ποια παιδιά μας ρωτούν και μάλιστα κάνουν ερωτήσεις αφοπλιστικά «δυνατές» και ουσιώδεις τους συγγραφείς που συναντούν γύρω τους, ποια παιδιά κάθονται με υπομονή στη σειρά χαμογελώντας γνήσια για μια υπογραφή βιβλίου; Ποια παιδιά ομολογούν με χαρά ότι κι αυτά γράφουν και ονειρεύονται να είναι η συνέχειά μας; Όχι εγώ θα υπερασπιστώ τα παιδιά και θα πω ότι η τεχνολογία είναι μέσο, επαφίεται σε εμάς τους ενήλικες να τα ενημερώσουμε για τη σωστή χρήση του και τότε θα ευημερήσει και το βιβλίο που όλοι αγαπάμε και στηρίζουμε. Γι’ αυτό στο «Τέταρτο αλογάκι» μου τα παιδιά ψάχνουν το αλογάκι και μαθαίνουν για το ναυάγιο και τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων κάνοντας χρήση της τεχνολογίας, γιατί σήμερα ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ…

Διονύση Λειμονή σε ευχαριστώ για την συνέντευξη, σου εύχομαι καλοτάξιδα να είναι όλα τα βιβλία σου και κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις, αν μπορείς να μου αποκαλύψεις, τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια

Εγώ ευχαριστώ, Μάγδα μου για τις ωραίες ερωτήσεις και την καλή σου διάθεση να φιλοξενηθώ στο e-Pieria. Είναι τιμή μου και σας συγχαίρω για όσα κάνετε προωθώντας τον Πολιτισμό και τα Γράμματα… Όσο για τα μελλοντικά μου ταξίδια, πρώτα- πρώτα θα σας ομολογήσω ότι ο κύκλος μου δεν κλείνει με «Το δέκατο έβδομο κιβώτιο» και «Το τέταρτο αλογάκι»… Θα υπάρξει και συνέχεια κι ελπίζω να το επιζητήσουν οι μικροί μου αναγνώστες. Από κει και πέρα δρομολογούνται κι άλλες λογοτεχνικές διαδρομές ξαναβλέποντας να επανακυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Εν πλω «Το χαμένο ταίρι», ένα μικρασιάτικο μυθιστόρημά μου, που είχε κυκλοφορήσει το 2009 από τις Εκδόσεις Ακρίτας, αλλά και η προετοιμασία αυτήν την εποχή του πρώτου από μια σειρά βιβλίων δημιουργικής γραφής για εκπαιδευτικούς, ώστε να μπορέσουν να εφαρμόσουν τη δημιουργική γραφή στην τάξη. Η σειρά θα κυκλοφορήσει από την Ελληνοεκδοτική το Φθινόπωρο. Ξεκινάμε με «Δημιουργική γραφή στην τάξη» για Β΄ Γυμνασίου και έπεται συνέχεια για όλες τις σχολικές βαθμίδες. Ανοίγοντας πανιά με ούριο άνεμο, ελπίζω, εύχομαι εύπλοια και στα δικά σου λογοτεχνικά ταξίδια… με την ευχή και το νέο σου βιβλίο να καλοταξιδέψει κάνοντας μας να χαθούμε «Στο κόκκινο του ουρανού» σου…

Την στιγμή που δημοσιεύεται η συνέντευξη έχει επανακυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Εν πλω «Το χαμένο ταίρι». Πιστεύω ότι θα είναι κέρδος για την μαθητική κοινότητα μα και για τους εκπαιδευτικούς να έρθει ο Διονύσης Λειμονής στην πόλη μας για να παρουσιάσει αυτά τα δυο βιβλία στους μαθητές… Αλλά και το «Χαμένο ταίρι» που μιλά για τον Μικρασιάτικο Ελληνισμό που αξίζει να φιλοξενηθεί από ένα Μικρασιάτικο σύλλογο που σκοπός του είναι να προάγει τον Πολιτισμό αλλά και να αφυπνίσει την Μνήμη . «Η προσφυγιά, λέει η γιαγιά Δέσποινα μοιάζει με επικίνδυνη αρρώστια που όλοι την αποφεύγουν μην τύχει και κολλήσουν. Οι άνθρωποι γίνονται θηρία και λοξοκοιτούν το σουρταφερτζή. Λέει η γιαγιά ότι σαν τους δίνει κανείς το δικαίωμα να κάμουν να κάνουν την απέραντη γη τσιφλίκι του παππού τους» Καλοτάξιδα να είναι τα βιβλία σου κι ας ευχηθούμε ότι η νέα γενιά θα είναι καλύτερη από μας….. Να καταφέρουν να σώσουν τον Πολιτισμό μας!

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Διονύσης Λεϊμονής γεννήθηκε στο Αιτωλικό. Από πολύ νωρίς στράφηκε στη συγγραφή παιδικών και νεανικών ιστοριών. Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Ιωαννίνων. Ζει στη Νέα Ιωνία Βόλου και εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ασχολείται με την αρθρογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά καθώς και με τη συγγραφή λογοτεχνικών έργων. Ασχολείται με την επιμέλεια και κριτική έργων για παιδιά και ενήλικες, την παρουσίαση βιβλίων, πολλά από τα οποία έχει προλογίσει ο ίδιος, τη διοργάνωση φιλολογικών-λογοτεχνικών εκδηλώσεων, τη διοργάνωση σεμιναρίων δημιουργικής γραφής για παιδιά και ενήλικες, αλλά και σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Επιμελείται και παρουσιάζει τη λογοτεχνική ραδιοφωνική εκπομπή «Μιλάμε για το βιβλίο» στο Ράδιο 1 του Βόλου. Είναι τακτικό μέλος της εξελεγκτικής επιτροπής του Κέντρου Βιβλίου Μαγνησιωτών συγγραφέων, τακτικό μέλος του Ελληνικού τμήματος(ΙΒΒΥ) του Κύκλου του Παιδικού βιβλίου, μέλος του Κέντρου βιβλίου Μαγνησιωτών Συγγραφέων (ΚΕ. Βι. Μα. Συ.), και ειδικός γραμματέας του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας. Συμμετέχει σε επιτροπές συγγραφέων για κρίση παιδικών βιβλίων.Έργα του: «Η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ», Εκδόσεις Παππάς, «Το μυστικό της Δαγκάνας(Εκδόσεις Πολιτιστικού Ιδρύματος Τραπέζης Κύπρου κατόπιν βράβευσής του από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού και Νεανικού βιβλίου), «Τα τίμια δώρα», εκδόσεις Ηρα Εκδοτική, «Το δέκατο έβδομο κιβώτιο», σειρά “Περιστέρια”, Εκδόσεις Πατάκη, «Το τέταρτο αλογάκι», σειρά «Περιστέρια», Εκδόσεις Πατάκη. Ενώ το φθινόπωρο του 2017 θα κυκλοφορήσει από την Ελληνοεκδοτική το νέο του βιβλίο «Δημιουργική γραφή στην τάξη -Β΄ Γυμνασίου» ξεκινώντας μία νέα σειρά εκπαιδευτικών βιβλίων.Τον Μάη του 2015 το παιδικό του μυθιστόρημα «Το δέκατο έβδομο κιβώτιο» βρέθηκε υποψήφιο στα βραβεία αναγνωστών του Public για το 2015, ενώ την ίδια χρονιά στις 2 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, τιμήθηκε από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου –ΙΒΒΥ με το βραβείο «Βασίλης Αναγνωστόπουλος» ως εκπαιδευτικός δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που προωθεί συνειδητά τη φιλαναγνωσία. Έχει συμμετάσχει επίσης με ποιήματα και πεζά του σε συλλογικές εκδόσεις και ανθολογίες. Είναι συνεργάτης του Bookia στον Βόλο.

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.