Menu

Διαταραχές βάδισης στην παιδική ηλικία

Γράφει o Χανδόλιας Κωνσταντίνος, Φυσικοθεραπευτής Msc-NDT, Tr. Halliwick Lecturer, Υπ. Διδάκτωρ ΠΘ 

Κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, η βάδιση και ο κύκλος βάδισης ενός παιδιού, δεν μοιάζουν με εκείνα ενός ενήλικα.  Ένα φυσιολογικό παιδί ενός έτους έχει μια ευρεία βάση στήριξης, χρειάζεται πολλά μικρά βήματα και τείνει να περπατάει με γρήγορο ρυθμό. Το παιδί πρέπει να προσαρμόσει το σώμα του, ώστε να αισθάνεται πιο ασφαλές και πιο κοντά στο έδαφος.

 

 Περπατά λοιπόν με τα πόδια του διάπλατα ανοιχτά, τα ισχία και τα γόνατα λυγισμένα και τα χέρια ανοιχτά προς τα πλάγια για να κρατήσει καλύτερα την ισορροπία του. Το παιδί μαθαίνοντας  να περπατάει πέφτει συχνά και αυτό είναι ένα φυσιολογικό μέρος της κινητικής μάθησης. Μέχρι την ηλικία περίπου των 3 ετών, αυτό το πρότυπο βάδισης με τα πολύ ανοιχτά πόδια και χέρια αντικαθίσταται με βάδιση που μοιάζει περισσότερο με εκείνη ενός ενήλικα.

Ωστόσο, υπάρχουν μια σειρά από ανωμαλίες στη βάδιση που ενδέχεται να προκαλέσουν ανησυχία. Ενώ πολλές από αυτές τις διαταραχές είναι αρκετά συχνές και τείνουν να διορθωθούν από μόνες τους, κάποιες άλλες απαιτούν ιατρική παρακολούθηση.  Αυτές μπορεί να είναι το αποτέλεσμα ζητημάτων ευθυγράμμισης, προτύπων θέσης και στάσης, αδυναμίας ή χαλαρών συνδέσμων. Μπορεί επίσης να υπάρχουν διαταραχές στην αισθητηριακή επεξεργασία ή αναπτυξιακές διαταραχές  που θα πρέπει να διερευνηθούν και να αντιμετωπιστούν.

Πώς διαγιγνώσκονται οι ανωμαλίες στο βάδισμα;

Η διάγνωση μιας πιθανής ανωμαλίας της βάδισης γίνεται συνήθως κατά τη καθιερωμένη εξέταση από το παιδίατρο του παιδιού σας. Πολύ συχνά πιθανώς να πρέπει να συνεκτιμηθεί από γιατρό άλλης ειδικότητας  ή να παραπεμφθεί σε  ειδικευμένο φυσικοθεραπευτή . Ο κάθε ειδικός θα παρακολουθήσει προσεκτικά το παιδί σας, όπως καθώς αυτό περπατά ή τρέχει ενώ παράλληλα θα λάβει το προγεννητικό και αναπτυξιακό ιστορικό. Ανάλογα με τον τύπο της ανωμαλίας και τα πιθανά αίτια, πιθανώς να απαιτηθούν και άλλες  περαιτέρω διαγνωστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφίες, αξονική, , μαγνητική, πιο εξειδικευμένες αιματολογικές εξετάσεις κτλ.

 Ποιες είναι οι πιο συχνές ανωμαλίες της βάδισης; 

Οι πιο συχνές ανωμαλίες της βάδισης είναι οι ακόλουθες:

Βάδιση με έσω στροφή κάτω άκρων. 

Τα πόδια στρέφουν προς τα έσω, αντί να δείχνουν ευθεία εμπρός, όταν το παιδί περπατά ή τρέχει. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Βάδιση με έξω στροφή κάτω άκρων

Τα πόδια στρέφουν προς τα έξω, αντί να δείχνουν ευθεία εμπρός, όταν το παιδί περπατά ή τρέχει. 

Σε σοβαρές περιπτώσεις έσω ή έξω στροφής ένα παιδί μπορεί να σκοντάφτει πολύ συχνά . Στις περισσότερες περιπτώσεις, το παιδί δεν αντιμετωπίζει πόνο. Η έσω ή έξω στροφή συνήθως δεν επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να μάθει να περπατά, αλλά μπορεί να επηρεάσει άλλες δραστηριότητες λόγω διαταραχής της ισορροπίας.

Οι πιο κοινές αιτίες που προκαλούν την στροφή αυτή προς τα μέσα ή προς τα έξω είναι:
1. Στροφή της κνήμης: Φαίνεται ως έσω ή έξω στροφή από το γόνατο και κάτω. Πιθανώς στη μήτρα, τα πόδια να ήταν σε μια περιορισμένη θέση. Μια τέτοια κατάσταση, επηρεάζει την ανάπτυξη της φυσιολογικής στροφής  μετά τη γέννηση.
2.  Στροφή του μηριαίου οστού: Φαίνεται ως στροφή ολόκληρου του ποδιού είτε προς τα μέσα ή προς τα έξω. Έχει παρατηρηθεί μεταξύ 2 και 4 ετών και είναι πιο εμφανής σε παιδιά 5-6 ετών. Οι γιατροί δεν γνωρίζουν γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά τείνει να αλλάζει προς το καλύτερο,  χωρίς θεραπεία.

Η ήπια έσω στροφή είναι συνήθης στην  παιδικλ η﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽ή ηλικία και συνήθως αποκαθίσταται με την ανάπτυξη σε αντίθεση με την ήπια έξω στροφή που συνήθως παραμένει.

Ένας ειδικευμένος φυσιοθεραπευτής μπορεί να συστήσει θέσεις για το παιχνίδι και συγκεκριμένες δραστηριότητες ώστε να βοηθήσει στη μείωση των πτώσεων και τους λειτουργικούς περιορισμούς. Η τάση για στροφή μπορεί να επιδεινωθεί όταν τα μικρά παιδιά κάθονται σε λάθος θέσεις όπως η πολύ συχνή θέση «W». Αποφεύγοντας αυτές τις θέσεις μπορεί να βοηθηθεί η βελτίωση της θέσης του παιδιού και η ευθυγράμμιση.

 

 

Βάδιση με χωλότητα (κουτσαίνοντας). 

Εάν ένα παιδί ξαφνικά κουτσαίνει, περπατώντας με αστάθεια ή άνισο καταμερισμό του βάρους στα πόδια και ευνοώντας  το ένα πόδι, είναι πολύ πιθανό να οφείλεται σε πόνο που προκαλείται από ένα μικρό τραυματισμό. Χωλότητα μπορεί να προκληθεί από τον πόνο οπουδήποτε κατά μήκος του ποδιού. Ακίδες, φουσκάλες ακόμα και κουρασμένοι μυς μπορεί να οδηγήσουν ένα παιδί να κουτσαίνει, αλλά μερικές φορές, η χωλότητα μπορεί να είναι το αποτέλεσμα ενός πιο σοβαρού προβλήματος.  Χωλότητα μπορεί να υπάρχει ως αποτέλεσμα ενός διαστρέμματος, κατάγματος, εξαρθρήματος,  κοινής μόλυνσης, νεανικής αρθρίτιδας ή λιγότερο συχνά, ενός όγκου. Ο παιδίατρος θα αξιολογήσει το παιδί και θα προσπαθήσει να διαφοροποιήσει μεταξύ επώδυνης και μη επώδυνης χωλότητας. Μη επώδυνη χρόνια χωλότητα μπορεί να είναι ενδεικτική ενός αναπτυξιακού προβλήματος και χρήζει επιπλέον διερεύνησης. 

Βάδιση στις μύτες των ποδιών (Δακτυλοβάμων)

Η ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών είναι μια κατάσταση αγνώστου αιτιολογίας και οφείλεται στην αδυναμία του παιδιού να κάνει πρόσκρουση της φτέρνας  κατά τον κύκλο της βάδισης,  ενώ απουσιάζει η επαφή ολόκληρου του πέλματος κατά την όρθια στάση. Είναι αξιοσημείωτο ότι εμφανίζεται σε αναπτυξιακά υγιή παιδιά μετά τα 2 έτη και σε συχνότητα 7- 24%. Η βάδιση στις μύτες των ποδιών δεν συνδέεται απαραίτητα πάντα με αναπτυξιακά, νευρολογικά,  μυοσκελετικά ή και ψυχιατρικά προβλήματα. Ωστόσο όταν η κατάσταση επιμένει είναι απαραίτητη η ιατρική διερεύνηση .

 

Ραιβά γόνατα

Όλα τα παιδιά, γεννιούνται με μία σχετική ραιβογωνία (είναι απομακρυσμένα τα γόνατα και πολύ κοντά οι αστράγαλοι). Η κατάσταση αυτή διορθώνεται, έως τα 1,5 – 2 χρόνια από μόνη της.

Βλαισά γόνατα(κρότων γόνατα)

Είναι όταν τα γόνατα του παιδιού τρίβονται ή χτυπάνε το ένα το άλλο κατά τη βάδιση. Στη βλαισσογωνία  είναι πολύ κοντά τα γόνατα και απομακρύνονται οι αστράγαλοι. Η κατάσταση αυτή επιδεινώνεται μέχρι τα 4 χρόνια και ξανά ευθυγραμμίζουν  περίπου στα 6-8 χρόνια.

Σε κάθε περίπτωση ζητάμε την συμβουλή ενός ειδικού. Ο παιδίατρος είναι ο πρώτος ο οποίος θα αξιολογήσει το παιδί και την ανάγκη ή όχι για περαιτέρω διερεύνηση της κατάστασης. Η ορθή παρατήρηση και αξιολόγηση των παιδιών και των συνηθειών τους,  μπορεί να μας καθοδηγήσει στην πρόληψη και την έγκαιρη παρέμβαση. Οι ειδικοί μπορούν να δώσουν κατάλληλες οδηγίες ώστε μέσω του παιχνιδιού το παιδί να κατακτήσει το φυσιολογικό πρότυπο βάδισης και να βελτιωθεί στις λειτουργικές του δεξιότητες, εφόσον  η βάδισή του επιτευχθεί περισσότερο αποτελεσματική και λιγότερο κοπιώδης. Η συμβουλευτική γονέων από ειδικευμένους θεραπευτές, μπορεί να βοηθήσει μέσα από την εκτέλεση βασικών ασκήσεων στο σπίτι, να βελτιωθεί η ποιότητα του πρότυπου βάδισης και εν τέλει η ποιότητα ζωής των παιδιών.

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.