Menu

«Ο μικρός ιππότης Τρενκ» στο Θέατρο Μώ

Γράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη

Κάποιοι από τους αναγνώστες ίσως έχουν διαβάσει στα παιδιά τους το παραμύθι της Κριστιέν Μπουά «Ο μικρός ιππότης Πότης» από τις εκδόσεις Πατάκη που είχε κυκλοφορήσει το 2014. Την προηγούμενη Κυριακή παρακολουθήσαμε όσοι βρεθήκαμε στο θέατρο Μώ, μια παιδική θεατρική παράσταση «Ο μικρός ιππότης Τρενκ» βασισμένη σε εκείνο το παραμύθι αλλά με μετάφραση, δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία του εξαίρετου σκηνοθέτη Κοσμά Χατζηιωαννίδη. Εξαίρετος και βαθύς γνώστης του θεάτρου, γιατί όλες οι παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει μέχρι σήμερα έχουν αφήσει μέσα μου τα χνάρια τους. Δραματικές αλλά και κωμικές παραγωγές έγιναν με όλη την σοβαρότητα επαγγελματισμού που τον διακρίνει.

Φυσικά ένας σκηνοθέτης δεν μπορεί να παράγει τέτοιου υψηλού επιπέδου παραστάσεις αν δεν υπάρχει μια δυνατή ομάδα δίπλα του που να κάνει πράξη τα οράματα του. Η θεατρική ομάδα λοιπόν του θεάτρου Μώ που αποτελείται από τους Κώστα Μυστακίδη, Καλλιόπη Γιαμούζη, Τίνα Ιωαννίδου, Αλέξανδρο Δαλαμήτρα, Μαριέτα Τσαχρέλια και Βαρβάρα Δαβιτίδου μας προσέφερε ατέλειωτο γέλιο.

Τα σκηνικά ζωγραφίστηκαν από την πολυτάλαντη Καλλιόπη Γιαμούζη που κάθε φορά με εκπλήσσει με ότι καταπιάνεται. Όσο για τα κουστούμια που είναι διά χειρός της Νίτσας Ξανθοπούλου, τα θαύμασα. Οι περισσότεροι, όσοι έχουμε δει εκθέσεις της Νίτσας Ξανθοπούλου στην Αστική Σχολή με παραδοσιακές φορεσιές έχουμε εντυπωσιαστεί με το μεράκι και την λεπτομέρεια στην δουλειά της. Αυτή η αξιόλογη λοιπόν ομάδα ηθοποιών που τα κατάφερναν πολύ γρήγορα να εναλλάσσουν τους ρόλους, τα σκηνικά και τα κουστούμια μας κράτησαν συντροφιά μιάμιση ώρα (μαζί με το διάλειμμα) χωρίς να πούμε πότε θα τελειώσει… Δεν θέλαμε να τελειώσει η παράσταση. Μικροί και μεγάλοι δεν αφήσαμε το γέλιο να ξεστρατίσει.

Σπαρταριστή κωμωδία με ερεθίσματα που διέγειραν την φαντασία των παιδιών αλλά συγχρόνως τους περνούσαν μηνύματα που τους δίνουν δύναμη ψυχής. Θα μου πείτε, τι μηνύματα μπορεί να πάρει ένα παιδί 6,7,8 χρονών. Πολλά που εκείνη την στιγμή μπορεί να μην θέλει να τα «αρπάξει» και να τα κάνει βίωμα, μπορεί να θέλει μοναχά να γελάσει. Γιατί το γέλιο έχει ανάγκη αλλά αργότερα με τον γονιό ή τον δάσκαλο μπορεί να τα συζητήσει και να τα αφομοιώσει. Τι πιο ωραίο για μια τάξη να επισκεφθεί την παράσταση και να λάβει τα μηνύματα που θα συζητηθούν αργότερα μέσα στην τάξη με τον δάσκαλο; Θέλω να σημειώσω ότι το θέατρο θα είναι ανοιχτό για τα σχολεία με καθημερινές θεατρικές παραστάσεις. Πιστεύω ότι το θέατρο είναι το καλύτερο μάθημα. Μαθαίνει στο παιδί πώς όταν αγωνιστεί για κάτι που θέλει, μπορεί να καταφέρει πολλά. Να δούμε την υπόθεση του έργου:

“Ένας θίασος πλανόδιων ηθοποιών φτάνει σ΄ ένα χωριό, κάπου στην σύγχρονη Ευρώπη. Στήνει την σκηνή του και ξεκινά την παράσταση μιας ιστορίας, που διαδραματίζεται την εποχή του Μεσαίωνα: ο Χάουκ ο χιλιοβούρδουλας , πατέρας του Τρενκ, για χρόνια δεν μπορεί να πληρώσει τους φόρους στον Τύραννο Βέρτολτ, ο οποίος κάθε χρόνο στέλνει τον ''φοροεισπράκτορα'' αστυνομικό να τον συλλάβει, για να τιμωρηθεί με χίλιες βουρδουλιές. Έτσι ο πατέρας του Τρένκ και όλη η οικογένεια έχει το παρατσούκλι ''χιλιοβούρδουλας' . Ο μικρός Τρενκ αποφασίζει πως δεν θέλει να έχει την τύχη του πατέρα του - ''κολίγος γεννιέσαι, κολίγος πεθαίνεις, κολίγος μια ολόκληρη ζωή'' – γι' αυτό παίρνει το γουρουνάκι του και φεύγει για την πόλη.

Στόχος του είναι να γίνει Ιππότης, ένας ελεύθερος πολίτης. “ Μέσα λοιπόν από τον χαρακτήρα και την ζωή του μικρού Τρενκ, ο θεατής μπορεί να καταλάβει τις κοινωνικές συγκρούσεις της εποχής που φτάνουν μέχρι και τις μέρες μας. Η παράσταση των πλανόδιων ηθοποιών δίνει το μήνυμα πως αν αγωνιστείς, μπορεί '' κολίγος να γεννήθηκες, μα ελεύθερος να γίνεις, ελεύθερος για μια ζωή''. Το έργο μπορεί να εκτυλίσσεται την εποχή του Μεσαίωνα, με δούλους και ιππότες, με τον κεφαλικό φόρο των χωρικών που υποχρεούταν να τον πληρώνουν στον άρχοντα , πού αν δεν τον είχανε θα έμπαιναν στα μπουντρούμια του κάστρου αλλά ποιος δεν πιστεύει ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει στις μέρες μας. Πόσοι είναι αυτοί που πιστεύουν ακόμη ότι η μοίρα του ανθρώπου είναι γραμμένη στο ριζικό του και θα πεθάνει όπως γεννήθηκε; Ο καθένας μας μπορεί να αλλάξει την μοίρα του και να μην προσκυνά όπως έκανε ο μικρός Τρενκ που τον υποδύθηκε η Τίνα Ιωαννίδου. Τι να πρωτοπώ για τον Κώστα Μυστακίδη, την Τίνα Ιωαννίδου, την Καλλιόπη Γιαμούζη που τους έχουμε δει σε πολλές και καλές παραστάσεις εδώ και χρόνια. Οι θεατρόφιλοι τους γνωρίζουν. Αλλά οι νεότεροι; Ο Αλέξανδρος Δαλαμήτρας, η Μαριέτα Τσαχρέλια και η Βαρβάρα Δαβιτίδου που έπαιξαν τρεις με τέσσερις ρόλους ο καθένας; Δεν μπορούν να γραφούν με λόγια τα συναισθήματα που μου έδωσαν…. Τα συγχαρητήρια είναι μικρή λέξη. Θέλω να συγχαρώ ακόμη μια φορά τον σκηνοθέτη Κοσμά Χατζηιωαννίδη μα και όλη την θεατρική ομάδα για την επιλογή του έργου. Γιατί στις μέρες μας δεν πρέπει να αισθανόμαστε ούτε κολίγοι μια ζωή σκύβοντας το κεφάλι αλλά όπως πολύ σωστά μας δίδαξε ο μικρός Τρενκ, πρέπει να πετάξουμε τον μανδύα της φοβίας και της δουλοπρέπειας και να δείξουμε την δύναμη μας σε όσους μας καταπιέζουν.

Να πω ότι δεν σας την προτείνω ανεπιφύλακτα, θα είναι ψέμα. Δυο Κυριακές έμειναν, προλαβαίνετε να κλείσετε θέσεις.

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.