Menu

Σύγχρονοι «χίτες» σε συσκευασία γιάπη

Ευτυχώς, η σημερινή κυβέρνηση ή συγκυβέρνηση για να είμαστε ακριβείς, δεν έκανε πράξη το παλαιό καλό σύνθημα που ήθελε τον «κόσμο να καταστρέφεται σήμερα και την πορεία διαμαρτυρίας τη Δευτέρα». Η Αριστερά, που απλώς γκρινιάζει και βολεύεται στην αντιπολίτευση και ετεροκαθορίζεται από την παρουσία «βαρβάρων» στην εξουσία, στην Ελλάδα έχει κλείσει οριστικά τον κύκλο της. Το ρόλο αυτό αναλαμβάνει στο εξής η ακροδεξιά και οι υπερσυντηρητικοί θύλακες στα πρώην κόμματα εξουσίας που επενδύουν κατά συρροή στην καταστροφολογία και το φόβο.

 

Φαίνεται πως κάτι αρχίζει να αλλάζει, σε ό,τι γνωρίζαμε παλαιότερα ως θεμιτό, και από τις πρώτες δηλώσεις των υπουργών της νέας αριστερής κυβέρνησης ήρθε στον πολίτη μια αισιοδοξία, ανεξάρτητα με το τί επέλεξε να ψηφίσει στις εκλογές. Περισσότερο, στο ότι κάτι γίνεται τώρα, σε χρόνο ενεστώτα και όχι σε ένα αόριστο μέλλον που πειθαναγκάζει μια κοινωνία να ελπίζει και πολύ χειρότερα να επαναπαύεται στο μετριοπαθές και στο ελάχιστο δυνατό.

Στη μέχρι χθες παθητική στάση των κομμάτων που κυβέρνησαν την Ελλάδα, έπαιξε  ρόλο και το γεγονός ότι για δεκαετίες δεν γνωρίζαμε – ή κανείς δεν φρόντισε να μας μάθει – ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσμούς και ότι η Ελλάδα είναι ισότιμο μέλος με δικαιώματα και υποχρεώσεις, αλλά και ότι θα πρέπει να διαπραγματεύεται για τα συμφέροντά της σε ένα ανταγωνιστικό σύστημα υπεροχής. Για αυτό και τα τελευταία χρόνια η επιβολή της λιτότητας και η έξωθεν παρέμβαση σε εσωτερικά θέματα αντιμετωπίζονταν από τις κυβερνήσεις και από μια μεγάλη μερίδα των πολιτών ως αναγκαίες «μεταρρυθμίσεις». Μια αγοραφοβική στάση που προφανώς βόλευε τη διατήρηση μιας διαχειριστικής πρακτικής και της θέσης των πολιτικών που έκαναν απλώς τους διαμεσολαβητές μεταξύ του ελληνικού λαού και της τρόικας.

Επίσης, μια σημαντική παράμετρος είναι ότι για χρόνια οι πολίτες πείθονταν από πατριωτικές κορώνες και από κινήσεις αντιπερισπασμού– ακόμη πείθονται δηλαδή. Είναι μια στρεβλή εικόνα που διαμορφώνει ο πολίτης για την ίδια την πολιτική πράξη. Είναι η ρημάδα η εικόνα που κάνει τον Βαρουφάκη σούπερ ήρωα, όταν συναντά άνετος τους ευρωπαίους ομολόγους του αλλά είναι η ίδια εικόνα που έκανε τον Σταύρο Θεοδωράκη αρχηγό κοινοβουλευτικού κόμματος. Με την ίδια λογική, υπάρχουν κάποιοι που χαίρονται περισσότερο επειδή ένας υπουργός Άμυνας κατέθεσε στεφάνι στα Ίμια και λιγότερο για το αν μια κυβέρνηση μεριμνά για την εξάλειψη της ανθρωπιστικής κρίσης ή στοχεύει στην αναδιανομή του πλούτου. Είναι η εικόνα που παίζει καταλυτικό ρόλο, φέρνοντας στο προσκήνιο εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου να μπαίνουν με τσαμπουκά στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Είναι πλέον φανερό ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε σε μια νέα γλώσσα και σε μια άλλη σημειολογία. Κάποτε μάθαμε τους «ευρωλιγούρηδες», μετά περάσαμε στους «ευρωλάγνους», γνωρίσαμε τους «εκσυγχρονιστές» και μιλήσαμε για «νενέκους» που έλεγε ο μακαριστός Χριστόδουλος. Κάποια στιγμή ήρθαν οι «αγανακτισμένοι», που γέμισαν τις πλατείες με κυρίαρχο αίτημα την κατάργηση του μνημονίου. Κάποιοι τότε εισήγαγαν εκ νέου την έννοια του «προδότη» για όσους επικύρωσαν τις δανειακές συμβάσεις.

Τώρα χρειαζόμαστε μια άλλη γλώσσα για να χαρακτηρίζουμε τις διάφορες στάσεις που αναπτύσσονται, σε αυτό που ήδη τόλμησαν να πουν κάποιοι, τη «μεταμνημονιακή εποχή». Στην εποχή που για πρώτη φορά στην Ελλάδα, η Αριστερά βρίσκεται στην κυβέρνηση και η δεξιά και η σοσιαλφιλελεύθερη ιδεολογία στην αντιπολίτευση. Ας μην ξεχάσουμε βέβαια και τον Καμμένο που από αναγκαίο καλό, έγινε αναγκαίο κακό και συγκυβερνά διαφωνώντας ήδη σε θέματα που «χαϊδεύουν» τα αυτιά των υπερπατριωτών ψηφοφόρων του.

Και βιάζονται βέβαια, κάποιοι «διορατικοί» τύποι να κάνουν λόγο για «κωλοτούμπα» και είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν ανένδοτο αγώνα για να αποκαλύψουν τα κρυφά «σχέδια συνομωσίας» του Τσίπρα που αναθεωρεί κιόλας τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Και ξεκίνησαν από την πρώτη μέρα τη γκρίνια, είναι σίγουροι ότι ο κόσμος θα καταστραφεί και είναι πρόθυμοι να συμμαχήσουν με οποιονδήποτε, αρκεί να πετύχουν το στόχο τους.

Και δεν θα μιλήσω για αυτούς που έχουν πολιτικά επιχειρήματα να στηρίξουν τέτοιες θέσεις, αλλά για όσους αναπτύσσουν μια «προβοκατόρικη» συμπεριφορά, προτάσσοντας εκ νέου το μοντέλο του Χίτη σε συσκευασία γιάπη, που έχει από καιρό κουράσει και δεν πείθει πια κανέναν. Με τον ίδιο υστερικό τρόπο, που υιοθετούσαν για χρόνια οι τρομολάγνοι τηλεπλασιέ, για να πωλήσουν περισσότερα βιβλία – τουλάχιστον αυτοί είχαν ως σκοπό το οικονομικό κέρδος – οι «χίτες» της διπλανής πόρτας διεκδικούν έναν ρόλο μεταμοντέρνου αντιστασιακού που θεωρεί ότι η Αριστερά θα αφαιρέσει βίαια τα κεκτημένα από τους αιωνίως έχοντες και κατέχοντες. Η ίδια συλλογιστική στον μικρόκοσμο μιας τοπικής κοινωνίας, θέλει τον «γκρινιάρη» να προσπαθεί ασυνείδητα ή συνειδητά να εκδικηθεί τον γείτονά του ή τον φίλο του που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ για να αλλάξει κάτι και τώρα που δικαιώθηκε θα πρέπει να εκμηδενίσει κάθε του ελπίδα.

Επειδή έτσι έκανε ως τώρα, καθηλωμένος σε μια αντίληψη που αξιώνει όποιον περνά καλά και διασκεδάζει ακόμη και αν ο διπλανός του δεν έχει να ζήσει. Ζώντας μέσα στη σιγουριά και «δόξα τω θεώ», εγώ να είμαι καλά και δώστου γκλαμουριά σε trendybar και από την άλλη να λοιδορεί τον απολυμένο που βγήκε στο δρόμο για να διεκδικήσει μια καλύτερη ζωή ή των φτωχό που προστρέχει στο κοινωνικό παντοπωλείο ή στην ενορία της γειτονιάς του. Γιατί αν θεωρείς την ανεργία ή τη φτώχεια κάποιου ως απόλυτη ευθύνη του ίδιου του ανέργου ή του φτωχού, το δικό σου βόλεμα το θεωρείς υπέρτατη αξία. Ωσότου, βρεθείς εσύ στην ίδια θέση...

Τέτοιοι χαρακτήρες, που αναζητούν τον εσωτερικό εχθρό, στο πρόσωπο του πολίτη που αγωνίζεται για την αξιοπρέπειά του και την ίδια στιγμή λιγουρεύονται τον καθωσπρεπισμό στον εξωτερικό δυνάστη, ίσως επειδή φορά γραβάτα και καλοραμμένο κοστούμι, θα εμφανίζονται όλο και περισσότερο. Γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ευτυχώς, όμως υπάρχουν και όσοι δεν ψαρώνουν. Ούτε στην εικόνα ενός υπερ-υπουργού που κάνει χειραψίες με το άλλο χέρι στην τσέπη, ούτε σε όσους έκαναν ως σήμερα δημόσιες σχέσεις, προσποιούμενοι τους διαπραγματευτές, παίζοντας με τη φτώχεια και την ανέχεια του λαού που εκπροσωπούν.

Θέμης Κωτούλας

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.