Menu

Χριστόφορος Κάσδαγλης: «Μόνο η αλήθεια μπορεί να μας δώσει την ώθηση να ανατρέψουμε αυτό που ζούμε»

Η ανατροπή του σημερινού κοινωνικού αδιεξόδου και της βίαιης καταρράκωσης της ζωής των ανθρώπων που έχει οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας στην εξαθλίωση, βρίσκεται στην οργάνωση των ίδιων των ανέργων που υφίστανται τον κοινωνικό αποκλεισμό. Αυτό είναι το μήνυμα ενός βιβλίου που αφορά στη βιωματική καταγραφή και ερμηνεία της κατάστασης που βιώνουν οι πολίτες μέσα στον εφιάλτη της ανεργίας, το οποίο επιμελήθηκε ο Χριστόφορος Κάσδαγλης και παρουσιάστηκε το απόγευμα της Πέμπτης, 23 Οκτωβρίου στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης.

Πρόκειται για το συλλογικό τόμο «Το ημερολόγιο ενός ανέργου» που έχει συγκεντρώσει τις αληθινές ιστορίες ανθρώπων που είδαν τον κόσμο τους να γκρεμίζεται από τη μια μέρα στην άλλη, όταν χάνοντας τη δουλειά τους, άρχισαν σιγά – σιγά να χάνουν πολύ περισσότερα, όπως την αξιοπρέπειά τους και την κοινωνική τους υπόσταση.

Την εκδήλωση διοργάνωσε η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Πιερίας και οι εκδόσεις Καστανιώτη, σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο Νέστωρ. Για το βιβλίο μίλησαν η Σοφία Ελευθεριάδου, η Ειρήνη Παξιμαδάκη, ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης και ο Ηλίας Τσολακίδης, παρουσία του συγγραφέα που συνομίλησε με το κοινό.

«Μιλάνε πολλοί για την ανεργία, αλλά δεν γίνεται συζήτηση για τον άνεργο. Μιλάμε για τους αριθμούς και ξεχνάμε ότι πίσω από αυτούς υπάρχουν άνθρωποι, μιλάμε για τα διαγράμματα και ξεχνάμε ότι πίσω τους υπάρχουν οικογένειες, μιλάμε για στατιστικές και δεν βλέπουμε ότι πίσω υπάρχουν δράματα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Κάσδαγλης, σχολιάζοντας την αναγκαιότητα του βιβλίου.

Το βιβλίο είναι χρήσιμο, καθώς ακόμη και οι ίδιοι οι άνεργοι δεν φαντάζονται τα βάσανα των άλλων ανέργων. Και αυτό μοιάζει με το «να τραβάς μια κουρτίνα και να βλέπεις έναν άλλο κόσμο που υπήρχε γύρω  σου», είπε ο συγγραφέας. Είναι όμως και ένα βιβλίο που το έχουμε ανάγκη, όπως τόνισε, καθώς έχουμε ανάγκη την αλήθεια. «Μόνο η αλήθεια μπορεί να μας δώσει την ώθηση να ανατρέψουμε αυτό που ζούμε. Αυτό που ζουν οι άνεργοι αντανακλά σε όλη την κοινωνία γιατί η κρίση που ζούμε δεν υπάρχει περίπτωση να ξεπεραστεί όταν πάνω τους στηρίζεται η ισορροπία και η στοιχειώδης ευδαιμονία όλων των άλλων».

«Το ημερολόγιο ενός ανέργου δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο. Αλλά ένας συλλογικός τόμος που γέννησε η οικονομική κρίση. Βιβλίο πολυσυλλεκτικό, πολυφωνικό, πολυεπίπεδο, φτιάχνει το πάζλ της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, φωτογραφίζει τη σύγχρονη πραγματικότητα ρεαλιστικά και σκληρά. Μόνο αν διαβάσεις το βιβλίο αντιλαμβάνεσαι το βαθμό κατάπτωσης και εξαθλίωσης που έχει οδηγηθεί το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας», είπε μεταξύ άλλων η Ειρήνη Παξιμαδάκη.

Χαρακτήρισε το βιβλίο ως ένα πολυσυγγραφικό μυθιστόρημα, λέγοντας πως πρόκειται για μια λογοτεχνία της ανάγκης που θα αξιοποιηθεί από τον ιστορικό του μέλλοντος ως ιστορική μαρτυρία ως καταγραφή των επιπτώσεων της κρίσης στην κοινωνία, την οικονομία, την οικογένεια την ψυχή των Ελλήνων.

Εξάλλου, σημείωσε, το βιβλίο διαβάζεται εύκολα αλλά χωνεύεται δύσκολα.

 «Αυτή είναι η ιστορία της Ελλάδας. Και όχι η άλλη, η επίσημη, που διδάσκεται στα σχολεία», είπε στην εισήγησή της η Σοφία Ελευθεριάδου, τονίζοντας πως ο επιμελητής έβαλε τους ανέργους στη διαδικασία του λόγου, να μιλήσουν για όσα τους συμβαίνουν. «Το πρώτο πράγματα που συστήνουν οι ψυχολόγοι σε άτομα που κακοποιούνται ή πέφτουν θύματα βίας είναι να αποκαλύψουν το γεγονός. Αυτό έκανε και το βιβλίο. Έβαλε τους άνεργους τους απολυμένους στη διαδικασία του λόγου».

Η κ. Ελευθεριάδου είπε ότι πολλοί άνεργοι αισθάνονται σαν να έχουν πέσει θύματα βιασμού και τα συναισθήματά τους μοιάζουν ενίοτε με τα συναισθήματα πένθους. «Κάποιοι σαν να είχαν βιαστεί, με αισθήματα ενοχής, ντροπής αλλά και συναισθήματα που νιώθει κανείς στην απώλεια. Εκεί ο θάνατος είναι φυσικός, ενώ εδώ πρόκειται για ένα καλά οργανωμένο έγκλημα, σαν φόνος εκ προμελέτης. Αφού υπάρχει βία πάνω τους υπάρχουν και βιαστές – ένοχοι»

Εξάλλου, όπως σημείωσε χρησιμοποιώντας μια φράση του Γιάννη Αγγελάκα «Η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει»

 «Πρόκειται για ένα ημερολόγιο που δεν έχει μήνες και δεν έχει μέρες. Δυστυχώς για τον άνεργο όλες οι μέρες είναι ίδιες. Ποτέ δεν ξημερώνει η ημέρα για να πάει για δουλειά», ανέφερε ο Παναγιώτης Τριανταφυλλίδης που παρομοίασε την ανεργία στην εποχή μας με μια καλπάζουσα ασθένεια. «Χτυπά στην αρχή αθώα, σαν μια συνηθισμένη ίωση και σιγά - σιγά αρχίζει να βάλλει τις βασικές σου λειτουργίες και τα ζωτικά σου όργανα. Σε οδηγεί σε έναν κοινωνικό θάνατο και στη συνέχεια σε έναν πνευματικό θάνατο»

Για να μιλήσει κανείς για την ανεργία πρέπει πρώτα να μιλήσει για την εργασία, τόνισε, προσθέτοντας ότι ο άνεργος απομονώνεται και μπαίνει σταδιακά σε έναν φαύλο κύκλο επανάληψης των ίδιων κινήσεων.

Για τον Παναγιώτη Τριανταφυλλίδη υπάρχουν συνθήματα γραμμένα σε τοίχους που λένε πολλά για την ανεργία «Τρομοκρατία είναι να ψάχνεις για δουλειά» « Οι εργάτες δεν έχουν κατάθλιψη, έχουν πρωινό ξύπνημα» «Τρομοκρατία είναι ο βασικός μισθός».

«Όταν κανείς γνωρίζει από πρώτο χέρι την ανεργία καταλαβαίνει πως πρέπει να παλέψει για έναν άλλο κόσμο» είπε ο Ηλίας Τσολακίδης που ανέφερε την προσωπική του εμπειρία όταν σε κάποια στιγμή της ζωής του έμεινε άνεργος και μετανάστευσε στο εξωτερικό. «Γύρισα μετά από χρόνια, με το κεφάλι ψηλά και ξεκινήσαμε όλοι μαζί αυτό που κάνουμε εδώ στον Καπνικό Σταθμό».

Θέμης Κωτούλας

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.