Menu
Ιουλίου 02, 2013
Ιστορία

Γενικά Αρχεία του Κράτους: Μια υπηρεσία - σωτηρία για την ιστορία της Πιερίας

Ένα σημαντικό κεφάλαιο για την καταγραφή και διάσωση της ιστορίας της Πιερίας αποτελούν τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, μια υπηρεσία που από το 1996 που ιδρύθηκε συγκεντρώνει τα αρχεία δημοσίων υπηρεσιών αλλά και τις συλλογές και καταγραφές…
Διαβάστε περισσότερα
Μαρτίου 11, 2013
Επί ίσοις όροις

Ψυχική ασθένεια και ετερότητες στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία

Οι περισσότερες σύγχρονες δημοκρατίες είναι πολυσυλλεκτικές και πολυπολιτισμικές. Ωστόσο, η διαφορετικότητα συνεχίζει, ακόμη και σ’ αυτές, να γίνεται αφορμή για ανισότητες και καταπιεστικές συμπεριφορές μεταξύ θεωρητικά ισότιμων μελών μιας κοινωνίας.
Διαβάστε περισσότερα
Φεβρουαρίου 24, 2013
Ιστορία

Τα αίτια ενδυνάμωσης της ακροδεξιάς με άξονα το ελληνικό και γαλλικό παράδειγμα

του Νικηφόρου Γκόλτσιου Η παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία έχει χαρακτηριστεί η χειρότερη ίσως όλων των εποχών, έχει αναδείξει στην Ευρώπη μια βαθύτερη κοινωνικοπολιτική και πολιτισμική κρίση, μια κρίση αξιών. Δεν είναι λίγοι οι στοχαστές που παρομοιάζουν…
Διαβάστε περισσότερα
Μαρτίου 07, 2012
Ιστορία

Περιφέρεια Κατερίνης 1941-1945: Πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής

Του Νίκου Σαλπιστή, Δικηγόρου - Συγγραφέα Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ Τον χειμωνα του 1941 με 1942, λόγω της λεηλασίας του παραγωγικού πλούτου της Ελλάδας από τις δυνάμεις κατοχής, του βρετανικού αποκλεισμού, της κατάρρευσης των μεταφορικών μέσων, («λείπουν οι δυνατότητες…
Διαβάστε περισσότερα
Μαρτίου 07, 2012
Ιστορία

Περιφέρεια Κατερίνης 1941-1945: Πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής (Μέρος Β')

Του Νίκου Σαλπιστή - Δικηγόρου - Συγγραφέα Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ Μια σημαντική πτυχή της ιστορίας της αντίστασης κατά της κατοχής της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα (1941-1945) είναι αυτή που σχετίζεται με την παραγωγή προϊόντων , τη συλλογή και τη διανομή…
Διαβάστε περισσότερα
Φεβρουαρίου 23, 2012
Επί ίσοις όροις

Η τέχνη που θεραπεύει την "ψυχή"

Η τέχνη εκτός από αισθητική έχει θεραπευτική αξία ... Αυτό αναδεικνύεται πολλάκις όχι μόνο σε άτομα που υποφέρουν από αρρώστιες του σώματος, αλλά και σε όσους υπομένουν τις λεγόμενες αρρώστιες της "ψυχής". Η έκφραση μέσω της τέχνης ήταν ανέκαθεν ένα μέσο…
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 13, 2012
Επί ίσοις όροις

Ψυχική Υγεία - Καλοί και κακοί γείτονες

Οι περίοικοι δέχθηκαν, λοιπόν, τους νέους τους γείτονες, που εγκαταστάθηκαν σε ξενώνες και διαμερίσματα, άλλοτε με συμπάθεια και άλλοτε με φόβο, ο οποίος πολλές φορές παρασύρθηκε από οργανωμένα συμφέροντα, οικονομικά ή πολιτικά.
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 13, 2012
Επί ίσοις όροις

Ψυχική Υγεία - Για ένα μέτωπο λογικής ενάντια στο στίγμα

Με αφορμή τη μεταφορά των Δομών του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Πέτρας Ολύμπου στο εσωτερικό της κοινότητας και την εγκατάσταση των ατόμων με ψυχικές διαταραχές στην κοινότητα είναι καιρός να ανοίξει ένας διάλογος μεταξύ των πολιτών, για να επιτύχει με τον…
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 13, 2012
Επί ίσοις όροις

Ψυχική Υγεία - Ο "ευλογημένος" εγκλεισμός

Η εξαναγκαστική κράτηση των ανθρώπων που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές πίσω από τα κάγκελα και η στέρηση της ελευθερίας τους σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί «ευλογημένη» και σαφώς δεν αποδεικνύει την αδιαμφισβήτητη ύπαρξη του Θεού (!), όπως…
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 13, 2012
Επί ίσοις όροις

Ψυχική Υγεία - Έγκλειστες Ψυχές - Το στίγμα

Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση, που έφτασε και στη χώρα μας την τελευταία δεκαετία μέσα από κοινοτικά προγράμματα, αποδεικνύει την τεράστια καθυστέρηση του εξανθρωπισμού της περίθαλψης των ψυχικά ασθενών , που η ορθόδοξη ψυχιατρική αντίληψη κρατούσε εσκεμμένα στο…
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 13, 2012
Επί ίσοις όροις

Ψυχική Υγεία - Ας ανοίξουμε τις πόρτες

Είναι αλήθεια ότι αν κάποιος αντιμετωπίζει ένα ψυχιατρικό πρόβλημα και κάποια στιγμή νοσηλευτεί, στιγματίζεται. Από τότε και στο εξής, θα κουβαλά πάνω του ένα άλλο «προπατορικό αμάρτημα», κάτι για το οποίο η κοινωνία μας, τον θέλει να "πληρώνει" για όλη την…
Διαβάστε περισσότερα
Ιανουαρίου 12, 2012
Πολιτιστικά

Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης

Τέσσερις δεκαετίες πολιτιστικής παρέμβασης στα κινηματογραφικά δρώμενα συμπληρώνει η Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης, που εξακολουθεί να έχει φανατικούς και πιστούς οπαδούς του ποιοτικού κινηματογράφου, που στηρίζουν το έργο της και παρακολουθούν ανελλιπώς…
Διαβάστε περισσότερα

Η οικονομική κρίση έχει συνεισφέρει σημαντικά στην εκλογική απόδοση των ακροδεξιών κομμάτων στη Γαλλία και την Ελλάδα, ενώ γενικότερα έχει επιδράσει καταλυτικά στον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα, η κρίση χρέους εξελίχθηκε σε δημοσιονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση και ανέδειξε τα όρια του μεταπολιτευτικού κομματικού συστήματος, το οποίο εισήλθε σε φάση αμφισβήτησης και απονομιμοποίησης.

Βασικά στοιχεία αυτής της ιδεολογίας της μεταπολίτευσης, για την οποία κάνει λόγο ο Παπασαραντόπουλος (2012), ήταν η επικράτηση ενός ακραίου ατομικισμού και συντεχνιασμού σε όλα τα επίπεδα, καθώς και η απαξίωση της εργασίας ως κοινωνικής αξίας.

Κατά το χρονικό αυτό διάστημα η ατομική κατανάλωση αυξανόταν δίχως να εμπλουτίζεται ο παραγωγικός ιστός, τα πρότυπα της ζωής προσαρμόζονταν στις επιταγές του καταναλωτισμού δίχως να μεταλλάσσονται οι παραγωγικές δομές.

Με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, ήρθε στην επιφάνεια η βαθιά δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και μια παρατεταμένη ύφεση, που, σύμφωνα με τον Βαρουφάκη (2007), «περιορίζει τις επενδύσεις και προμηνύει τρομακτικές συνέπειες».

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η Χρυσή Αυγή, ένα νεοναζιστικό κόμμα, εισήλθε το 2012 στην Βουλή των Ελλήνων. Είχε βέβαια προηγηθεί το 2010 η εκλογή συμβούλου-μέλους της στον Δήμο Αθηναίων.

Βασικός παράγοντας που οδήγησε στην άνοδο της ακροδεξιάς στην Ελλάδα ήταν η διαφθορά των κομμάτων εξουσίας. Την παρακμή τους αυτή εκμεταλλεύτηκε η Χρυσή Αυγή καυτηριάζοντας την «προδοτική» πολιτική τους, δίνοντας εγγυήσεις για την προστασία του κοινωνικού κράτους και συσπειρώνοντας γύρω της εξαθλιωμένα στρώματα των μη εχόντων.

Το νεοναζιστικό αυτό κόμμα, ταυτόχρονα με το αντισυστημικό του προσωπείο,  ενσωμάτωσε στον εύπεπτο πολιτικό του λόγο εθνικούς μύθους και σύμβολα από την επίσημη κρατική ιδεολογία . Επιπλέον, εξέφρασε την ιδεοληψία ορισμένων Ελλήνων, που αναζητούν «Ελληναράδες», για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους με τη μέθοδο της κτηνώδους βίας (Παπαδημητρίου 2012).

Στη Γαλλία, το νεοναζιστικό φαινόμενο έχει τις δικές του ιδιομορφίες. Το Εθνικό Μέτωπο, ένα κόμμα ξενοφοβικό με αντιμεταναστευτική, αντισλαμική ατζέντα, με επικεφαλής τη Μαρί Λε Πεν, συγκέντρωσε το υψηλότερο ποσοστό που έχει λάβει ποτέ ακροδεξιός υποψήφιος σε προεδρικές εκλογές.

Στην εκλογική αυτή άνοδο, πιθανότατα συνέβαλε η στάση του πρώην προέδρου Σαρκοζί. Επιδιώκοντας να προσελκύσει ψηφοφόρους από τον ακροδεξιό χώρο υιοθέτησε προεκλογικά αντιμεταναστευτικό λόγο, νομιμοποιώντας έτσι τις πολιτικές του Εθνικού Μετώπου (Hamilton 2012).

Ενδεχομένως, όμως, η επιτυχία της Λε Πεν οφείλεται στην καλλιέργεια ενός σύγχρονου προφίλ μακριά από τις ακραίες θέσεις του πατέρα της για τους Εβραίους. Ειδικότερα, απέφυγε τους διαχωρισμούς σε εθνικό επίπεδο και επέρριψε τις ευθύνες για ό,τι άσχημο συμβαίνει στη χώρα της στον ξένο παράγοντα, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή η παγκοσμιοποίηση.

Γενικότερα, η απειλή της παγκοσμιοποίησης ενίσχυσε τα ακροδεξιά μορφώματα, που  έσπευσαν να αναδείξουν την αποδυνάμωση της οικονομικής αποτελεσματικότητας των εθνικών κυβερνήσεων, την αποσάθρωση των κοινωνιών (ανεργία, ευελιξία απασχόλησης) και τη μετατόπιση της ισχύος από την Ευρώπη στην Ασία .

Πέραν του κοινοβουλίου, η ενίσχυση των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη αποτυπώνεται στον ακτιβισμό των μελών τους, ο οποίος εστιάζεται στην σύσταση ομάδων κρούσης με δράση στους δρόμους ή στην συμμετοχή σε συλλογικές οργανώσεις, που λαμβάνουν τη μορφή κοινωνικού κινήματος π.χ. οι αγανακτισμένοι .

Παράλληλα, η προβολή από τα Μ.Μ.Ε. συμβάλλει στην άνοδό της ακροδεξιάς, αφού για τα μικρά, περιθωριακά κόμματα ακόμα και η αρνητική δημοσιότητα είναι καλύτερη από την έλλειψη δημοσιότητας. Επιπλέον, μέσω της χρήσης του διαδικτύου από την «ακροδεξιά διεθνή» το ένα ακροδεξιό κόμμα ακολουθεί τα βήματα του άλλου δημιουργώντας έτσι μια ενιαία πολιτική ατζέντα που επικεντρώνεται στον εθνικισμό, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία

Στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών, η επίκληση από την άκρα δεξιά της έννοιας της «φυλετικής καθαρότητας» απέναντι στους μαύρους μετανάστες ή του μουσουλμανικού κινδύνου για την χριστιανική ταυτότητα της Ευρώπης ενδυναμώνει το φυλετικό –θρησκευτικό μίσος και ενισχύει την ακροδεξιά. Τέλος, το δόγμα της αέναης λιτότητας, που θυσίασε το μέλλον της νεολαίας, ώθησε απελπισμένους νέους στα νεοναζιστικά κόμματα .

 Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων απειλή για την ελληνική και γαλλική δημοκρατία. Ορατός ο κίνδυνος για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην Ελλάδα και τη Γαλλία αποτελεί απειλή για το δημοκρατικό τους πολίτευμα.

Στην Ελλάδα, αν υπάρχει ένα στοιχείο που μας συνδέει με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, είναι η ανάδειξη ενός λαϊκού αισθήματος οργής και «τσαλακώματος» της εθνικής υπερηφάνειας, με συνέπεια τη μη νηφάλια αντίδραση της κοινωνίας έναντι των προβλημάτων που έχουν προκύψει (Παπασαραντόπουλος 2012).

Μέσα σε αυτό το τοπίο, η ιδεολογία του νεοναζισμού απειλεί να θέσει σε κίνδυνο την ακεραιότητα της χώρας, καθώς εκτιμάται ότι αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα θα λειτουργήσει  ως «Πέμπτη Φάλαγγα», όπως συνέβη με τα φασιστικά κινήματα του Μεσοπολέμου .

Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο της Μαρί Λεπέν ασκεί, όπως προαναφέρθηκε, επιθετική πολιτική ενάντια στην ευρωπαϊκή και οικονομική ενοποίηση, καθώς και σε κάθε ξένο παράγοντα, με αποτέλεσμα να γίνεται ευθέως λόγος για τον κίνδυνο που ενέχει για τη δημοκρατία μια πολιτική που εμπνέεται από τις θέσεις της άκρας δεξιάς.

Πρόκειται στην ουσία για έναν κομματικό σχηματισμό, που υποστηρίζει την κατάργηση της Πέμπτης Γαλλικής δημοκρατίας και την αντικατάστασή της με μία Έκτη, στην οποία θα αποκλείονται από τα κοινωνικά προνόμια όλοι οι μετανάστες.

Συμπεραίνει, λοιπόν, κανείς ότι παρά το ότι το Εθνικό Μέτωπο συμμετέχει στις δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες, η πολιτική του οδηγεί στην ανατροπή τους. Παρόμοια είναι η στάση της Χρυσής Αυγής, που ο κοινοβουλευτισμός της δεν την εμποδίζει να αρνείται σε κάθε ευκαιρία την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, ενώ το ίδιο θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, για τα ακροδεξιά κόμματα στην Ολλανδία και στην κεντρική Ευρώπη .

Αν μάλιστα θεωρήσουμε, ότι η οικονομική πολιτική με τις επιλογές της αποτελεί κεντρικό στοιχείο της κοινωνικής πολιτικής, τότε η άποψη ότι πλησιάζει το τέλος του κράτους πρόνοιας και της κοινωνικής δημοκρατίας, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Ίσως, τελικά, η νέα «μεταδημοκρατία» να είναι η παλαιόθεν γνωστή κατάλυση της δημοκρατίας, αφού στις περιπτώσεις που η μεσαία τάξη υπέστη - όπως στις μέρες μας - σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά πλήγματα, τα πολιτικά συστήματα οδηγήθηκαν σε κατάρρευση ή εκτροπή .

Στο πλαίσιο αυτό, η άνοδος των απελευθερωμένων παγκόσμιων αγορών αποδυναμώνει τη δημοκρατική ισχύ των εθνικών κυβερνήσεων και των ανθρώπων, αφού, σύμφωνα με τον Habermas, οι καπιταλιστικές δημοκρατίες, μη μπορώντας να ικανοποιήσουν τα αιτήματα του λαού για κοινωνική ασφάλεια - πρόνοια και ταυτόχρονα τις απαιτήσεις των αγορών, κινδυνεύουν να χάσουν τη νομιμότητά τους.

Ο κίνδυνος αυτός ενισχύεται όταν τα ακροδεξιά κόμματα, καλλιεργούν το φόβο (Kettler 2006; Aguirre 2012). Σε παρόμοιες συνθήκες, συνετοί οικογενειάρχες μπορούν να μετατραπούν σε βίαιους ταραξίες και πειθήνιοι αμνοί σε φλογερούς δημεγέρτες επαληθεύοντας έτσι τον Αριστοτέλη, που υποστήριζε ότι η Δημοκρατία, ως κυβέρνηση του απαίδευτου και εύπιστου πλήθους, μπορεί με τις παραινέσεις λαϊκιστικών δημαγωγών να διολισθήσει σε οχλοκρατία. Αυτή τη διολίσθηση επιτείνει η επέλαση των σύγχρονων επικοινωνιακών κυβερνήσεων, που, με επίκεντρο την προβολή αποκλειστικά της εικόνας τους μέσα από τα  Μ.Μ.Ε., υπονομεύουν το ενδιαφέρον για την ουσιαστική πολιτική και καλλιεργούν την απάθεια.

Η απειλή που προαναφέρθηκε αφορά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στο σύνολό του. Άλλωστε, η παγκοσμιοποιημένη λειτουργία της οικονομίας, έχει επιπτώσεις στη λειτουργία του διεθνούς συστήματος στις επιμέρους χώρες.

Μπορεί, λοιπόν, σήμερα το ευρώ να θεωρείται ισχυρό νόμισμα, ωστόσο δεν συνέβαλε στη σύγκλιση στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, ενώ εξέθεσε την αυξανόμενη απόκλιση οικονομικής ανάπτυξης των μελών της, φαινόμενο που απειλεί σοβαρά την οικονομική – νομισματική ένωση.

Παράλληλα, μείζονα ζητήματα σε ό,τι αφορά την κοινοβουλευτική δημοκρατία στο σύνολο της Ευρώπης εγείρει η μικρή ανταπόκριση του εκλογικού σώματος στις ευρωεκλογές, γεγονός που αποδίδεται και στο λεγόμενο «δημοκρατικό έλλειμμα» της Ε.Ε. (π.χ. αντίληψη των πολιτών για ολιγαρχική διάρθρωση των κομμάτων).

Μόνο τυχαία δεν είναι η πρωτοβουλία Ευρωπαίων διανοούμενων και πολιτικών, να δημοσιοποιήσουν επιστολή, στην οποία συνδέουν τη ρατσιστική και αντισημιτική ιδεολογία με το Ναζισμό, που αιματοκύλησε την Ευρώπη. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η έκκληση που υπογράφουν Έλληνες διανοούμενοι κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, για ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

Βαρουφάκης, Ι. (2007) Πολιτική οικονομία η οικονομική θεωρία στο φως της κριτικής, Αθήνα: Gutenberg.17-63.   

Βεντούρα, Λ. κ.α. Έκκληση πανεπιστημιακών για την «Υπεράσπιση της Δημοκρατίας», 15/02/2012, http://www.newsbomb.gr/koinwnia/story/114504/ekklisi-panepistimiakon-gia-tin-yperaspisi-tis-dimokratias (ημερομηνία πρόσβασης 11-12-2012).   

Βεργόπουλος, Κ. (1999) Παγκοσμιοποίηση. Η μεγάλη χίμαιρα, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνη.15 -67, 341-375.   

Βούλγαρης, Γ. (2008) Η Ελλάδα από τη Μεταπολίτευση στην Παγκοσμιοποίηση, Αθήνα: Εκδόσεις Πόλις.68-79, 111-115,365-380.  

Βρετός, Σ. Πολιτική Επιστήμη και Διεθνής Πολιτική (Εγχειρίδιο), Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου,  χ.χ.. 

Γεωργιάδου, Β.(2004) Η Ακροδεξιά, Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση. 

Δεμερτζής, Ν. «Ιδεολογία και Κριτική»,(20 / 9 / 2012), http: / / library.panteion.gr:8080 / dspace / bitstream / 123456789 / 1493 / 1 /demertzis_leviathan_4.pdf (ημερομηνία πρόσβασης 14-12-2012).                           

 Ζήκου Ζ. «Μαρίν Λεπέν»: «Όχι...στο ευρώ του Βερολίνου», Καθημερινή, 24/04/2012, http://kathimerini.newspaperdirect.com/epaper/viewer.aspx (ημερομηνία πρόσβασης 14-12-2012).                    

Μποζανίδου Τ. «Τα ΜΜΕ «σπρώχνουν» την Ακροδεξιά», Βήμα, 03/06/2012,  http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=460553 (ημερομηνία πρόσβασης 21-12-2012).                                                  

Μπόμπιο, Ν. (1990) Δεξιά και Αριστερά, Αθήνα: Εκδόσεις Πόλις.179-190.              

Παναγιώτου, Γ. «Η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη», Φιλελεύθερος, 07/10/2012, http://panayiotou.blogspot.gr/2012/10/blog-post_7.html (ημερομηνία πρόσβασης 20-12-2012).                                           

Παπαγιανίδης, Α. (2012) Πολιτική Οικονομία και Επικοινωνία Δημοσιογραφία (Εγχειρίδιο ΕΔΜ 50), Λευκωσία: Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.                                                   

Παπαδημητρίου, Ζ. «Οικονομική κρίση και Ακροδεξιά», Αυγή, 08/11/2012,  http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=729007 (ημερομηνία πρόσβασης 12-12-2012).                  

Παπασαραντόπουλος, Π.(2012) Μύθοι και Στερεότυπα της Ελληνικής Κρίσης, Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Επίκεντρο. 11-15, 18-26.                                                                                  

Πετσίνης, Β. «Οικονομική κρίση και άκρα δεξιά: Ουγγαρία, όπως λέμε Ελλάδα;», 17/11/2012,  http://www.lifo.gr/team/gnomes/33728 (ημερομηνία πρόσβασης 14-12-2012).                                                                       

Τσουκαλάς, Κ. (1.5.2010), «Το πραγματικό τέλος της Μεταπολίτευσης». Εφημερίδα Το Βήμα, (20/9/2012), http: / /www.tovima.gr / opinions / article / ?aid=329283 (ημερομηνία πρόσβασης 14-12-2012).

Abtan, B. et al., Έκκληση των Ευρωπαίων διανοούμενων ενάντια στο φασισμό με αφορμή την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο ελληνικό κοινοβούλιο,  http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2012/may/28/open-letter-greekjews (ημερομηνία πρόσβασης 11-12-2012).              

Aguirre, M, «L’extrême droite s'enracine en Europe», Le Monde diplomatique, 10.3.2012. Στα αγγλικά, «The far right takes roots in Europe»,  http://www.opendemocracy.net/mariano-aguirre/far-right-takes-root-in-europe (ημερομηνία πρόσβασης 12-12-2012).                 

Curran, J. (2011) «Οι θεωρήσεις των μέσων επικοινωνίας και του πολιτισμού στην εποχή του νεοφιλελευθερισμού» στο Παπαθανασόπουλος Στ. (επιμ.). Τα μέσα επικοινωνίας στον 21ο αι., ΑθήναΚαστανιώτης. 25-47.                

Hamilton, A.: «The rise of Europe's far right cannot be explained by recession alone», Independent (27/04/12),  http://www.independent.co.uk/voices/commentators/adrian-hamilton/adrianhamilton-the-rise-of-europes-far-right-cannot-be-explained-by-recession-alone-682326.html (ημερομηνία πρόσβασης 09-12-2012).                                                                                                                        

Held, D. & Mc Grew, A. (2004) Παγκοσμιοποίηση – Αντι-παγκοσμιοποίηση (μετ. Κατ. Κιτίδη), Αθήνα: Πολύτροπον.

Heywood, A.(2002) Εισαγωγή στην Πολιτική, Αθήνα: Εκδόσεις Πόλις.             

Kettler, D. (2006) «Political Science and Political Theory: The heart of the matter» στο Schram, S., και Caterino, B.). Making political science matter: debating knowledge, research, and method, New York: New York University Press. 234-251.

Απόσπασμα μεταπτυχιακής εργασίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και Δημοσιογραφίας του Α.Πανεπιστημίου Κύπρου

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.