Menu

Ψυχική Υγεία - Καλοί και κακοί γείτονες

Οι περίοικοι δέχθηκαν, λοιπόν, τους νέους τους γείτονες, που εγκαταστάθηκαν σε ξενώνες και διαμερίσματα, άλλοτε με συμπάθεια και άλλοτε με φόβο, ο οποίος πολλές φορές παρασύρθηκε από οργανωμένα συμφέροντα, οικονομικά ή πολιτικά.

 Και έγινε φθόνος..!Ένα πρωτόγνωρο μίσος, που εκφράστηκε με συλλαλητήρια και ασφαλιστικά μέτρα για την απομάκρυνση των ξενώνων από την περιοχή, καθώς όπως θρασύτατα πολλές φορές αναφέρεται, κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα, ακόμα και η ζωή τους, από την απλή παρουσία στη γειτονιά τους, λίγων άρρωστων ανθρώπων!

Δεν είναι όμως αυτό το πραγματικό πρόβλημα, παρόλο που κάθε φορά που εκφράζονται δημόσια αντίστοιχες απόψεις, θα έπρεπε να ενεργοποιείται ο αντιρατσιστικός νόμος. Πίσω από τα επιφανειακά τους επιχειρήματα κρύβονται οικονομικά συμφέροντα, δηλαδή η προστασία της οικονομικής αξίας των ακινήτων τους. Αυτή θέλουν να προστατεύσουν και για αυτή παρασέρνουν και τους άλλους, θεωρώντας ότι θα μειωθεί ο τουρισμός ή ότι δεν θα νοικιάζονται τα καταστήματά τους, θέτοντας ως πρόσχημα το φόβο για το διαφορετικό.

Κάποτε «καμαρώσαμε» στην Ολυμπιακή Ακτή, μία από τις πιο ανεπίτρεπτες μαζικές διαμαρτυρίες ενάντια στην εγκατάσταση ξενώνα και δυστυχώς την κινητοποίηση σιγοντάρισαν και άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, που κόπτονται κατά καιρούς για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες ή τις συνθήκες διαβίωσης των τσιγγάνων! Η διαμαρτυρία μεταφράστηκε σε ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσαν οι τουριστικοί φορείς του οικισμού, αλλά και ενώσεις τουριστικών φορέων του νομού, τα οποία ουσιαστικά επεστράφησαν από το Πρωτοδικείο Κατερίνης, ως απαράδεκτα και ρατσιστικά.

Παλαιότερα είχαμε αντίστοιχη διαμαρτυρία και στο κέντρο της πόλης για τη δημιουργία προστατευόμενου διαμερίσματος, η οποία αντιμετωπίστηκε ευτυχώς με σύνεση από τους συλλογικούς φορείς και τα ΜΜΕ. Τελικά, ο ξενώνας και το διαμέρισμα  λειτουργούν κανονικά, η συνύπαρξη κυλά ομαλά και κανείς δεν διαμαρτύρεται πια. Σίγουρα, θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για να καλλιεργηθεί αυτή η συνύπαρξη, καθώς αν συνεχιστεί η αποασυλοποίηση και δημιουργηθούν νέες μονάδες, τότε είναι σχεδόν σίγουρο, ότι θα ξεκινήσουν και πάλι νέες αντιδράσεις, από τους «γνωστούς- αγνώστους», τους λεγόμενους «αγανακτισμένους πολίτες» της κάθε γειτονιάς.

Η αναπαραγωγή του στίγματος από τα ΜΜΕ

Ο στιγματισμός των ατόμων με ψυχικές διαταραχές παρατηρείται πολύ συχνότερα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς η στερεοτυπική αντίληψη ξεκινά από τον τίτλο ενός δημοσιεύματος. Για παράδειγμα, διαβάζουμε σε εφημερίδες: «Με ψυχολογικά προβλήματα ο δράστης…», «Ο δράστης είχε νοσηλευτεί στο παρελθόν…», «Τοξικομανείς λήστεψαν…» και άλλα τέτοια ανεπίτρεπτα, που γίνονται εσκεμμένα για να προκαλέσουν, να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού ή απλώς αντικατοπτρίζουν το επίπεδο του συντάκτη τους.

Η συντήρηση και αναπαραγωγή του στίγματος από τα μέσα ενημέρωσης οφείλεται αφενός στην προσπάθεια αύξησης του κέρδους, αλλά πρωτίστως έχει να κάνει με τον τρόπο σκέψης του συντάκτη, που προβάλλει στο κείμενό του, το φόβο και την ανασφάλειά του.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έρχονται εκ των υστέρων να εντείνουν τα φαινόμενα κοινωνικής προκατάληψης και να αναπαράγουν το στιγματισμό των διαφορετικών. Τα ΜΜΕ δεν γεννούν τα κοινωνικά στερεότυπα, αλλά τα αναπαράγουν και τα πολλαπλασιάζουν, και κατά κάποιο τρόπο ενισχύουν τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον οποίο παρουσιάζουν ως αυτονόητο και επιβεβλημένο από την κοινή γνώμη.

Πώς, όμως θα ελεγχθεί η γλώσσα και η εικόνα που παρουσιάζουν τα μέσα ενημέρωσης, αν πρωτίστως δεν αλλάξει η στάση της ίδιας της κοινωνίας απέναντι στους ανθρώπους με ψυχικές διαταραχές; Πώς όταν ακόμη και οι μη ιδρυματοποιημένοι ασθενείς, που κάνουν περιστασιακή χρήση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας, αποκλείονται από τις ίδιες τους τις οικογένειες ή από τον άμεσο κοινωνικό τους περίγυρο

Οι ξενώνες…

Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση που γίνεται τα τελευταία χρόνια σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, πραγματοποιείται εξίσου και στην Ελλάδα. Με το πρόγραμμα αποασυλοποίησης «Ψυχαργώς» το γνωστό ψυχιατρικό νοσοκομείο καταργείται και σταδιακά οι τρόφιμοι εγκαθίστανται μέσα στην πόλη, επανακτώντας με τη βοήθεια των θεραπευτών τους τη σχέση τους με την πραγματικότητα.

Η ιδρυματοποίηση αυτών των ανθρώπων και η περιθωριοποίησή τους από την υγιή κοινωνία του «ορθού λόγου» ήταν η πιο κτηνώδης και βάρβαρη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ισχυρά κοκτέιλ φαρμάκων που προέβλεπε για αυτούς η ορθόδοξη ψυχιατρική, η κοινωνική απαξίωση ως θεραπευτικό μέσο ανήκουν πια στο παρελθόν. Οι ψυχικά ασθενείς ξεφεύγουν πια από το πλαίσιο της δαιμονοποίησης, αποκτούν ιδιωτικό χώρο, αποκτούν σπίτι, συμμετέχουν στα κοινά, εργάζονται, αποκτούν αξιοπρέπεια.

Στις πόλεις που λειτουργεί ήδη το πρόγραμμα και έχει από καιρό ξεκινήσει η διαδικασία της επανένταξης με ξενώνες ή με τη μίσθωση μεμονωμένων διαμερισμάτων, δεν έλειψαν οι αντιδράσεις από «αγανακτισμένους» γείτονες. Οι πολίτες αυτό που δεν βλέπουν είναι σαν να μην υπάρχει. Όταν το κακό φτάσει στη γειτονιά τους, τότε ξυπνούν μέσα τους όλα εκείνα τα συναισθήματα ανασφάλειας και επιστρατεύουν όλα τα θεμιτά ή αθέμιτα μέσα για να «ξορκίσουν το κακό» από κοντά τους!

 Οι ψυχικά ασθενείς διεκδικούν ό,τι τους αφαιρέθηκε βίαια για τόσους αιώνες, από τότε που οι δαιμονισμένοι μετατράπηκαν σε κλινικά περιστατικά. Tην ελευθερία τους. Στην Κατερίνη η μέχρι τώρα λειτουργία του προγράμματος δεν προκάλεσε κάποια γενικευμένη αντίδραση. Όμως, η ισοπέδωση και η πολιτισμική αφυδάτωση αυτής της πόλης ίσως αποκλείσει τη δημιουργικότητα και τη θέληση αυτών των ανθρώπων για ζωή. Και τότε ίσως το μεγαλύτερο βάρος να πρέπει να πέσει στην ευαισθητοποίηση και στην εκμάθηση της ανοχής στους συμπολίτες μας.

Θέμης Κωτούλας



Δημοσιεύτηε στις 16-5-2001 στην εφημερίδα Περικοί Αντίλαλοι, στη στήλη "Στο στόμα του λύκου"

 


Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.