Menu

Η μάχη της Κρήτης μια ακόμα λαμπρή σελίδα στην νεοτέρα ιστορία μας

Του Αρχιμ. Ιωακείμ Οικονομίκου

"Χίτλερ, να μην το καυχηθείς

πως πάτησες στην Κρήτη

ξαρμάτωτη την ήβρηκες

και τα παιδιά τση λείπαν.

στα ξένα πολεμούσανε

πάνω στην Αλβανία

Κρήτη μ' η Μεραρχία σου

αν ήτανε κοντά σου

τον Γερμανό θα ν' έθαφτες

μέσα στα χώματά σου".

Ο μήνας Μάϊος, αποτελεί για την ιστορία του Γένους μας σταθμό. Τον μήνα αυτό στις 11 εορτάσαμε τα εγκαίνια της Πρωτευούσης της Ρωμηοσύνης, της Κωνσταντινουπόλεως. Τον ίδιο μήνα στις 29, θα πρέπει να θυμηθούμε την μαύρη επέτειο της Αλώσεως της Βασιλευούσης των Πόλεων από τους Οθωμανούς.

 

Τον μήνα αυτό όμως, εορτάζουμε και ένα γεγονός από την νεοτέρα ιστορία μας, το οποίο άλλαξε την πορεία της Ευρώπης, αλλά και αυτού του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το γεγονός αυτό, δεν είναι άλλο από την Μάχη της Κρήτης πού έγινε τον Μάϊο του 1941.

Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ημέρα Δευτέρα, ο Ελληνικός λαός, δια του τότε Πρωθυπουργού και εκλεκτού Στρατιωτικού Ιωάννου Μεταξά, είπε ένα ΟΧΙ στις ιταμές προκλήσεις της Φασιστικής Ιταλίας του Μπενίτο Μουσολίνι, η οποία ήθελε την κατάκτηση της Ελλάδος. Μετά από εκείνο το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά, σύσσωμος ο λαός, με επικεφαλής τον τότε Βασιλέα των Ελλήνων Γεώργιο τον Β' , τον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά και την Εκκλησία με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο, ξεκίνησαν ένα τιτάνιο αγώνα, με λίγα και πενιχρά μέσα, αντιμετωπίζοντας τον Φασισμό στα ηρωϊκά βουνά της Βορείου Ηπείρου. Ο ένδοξος Ελληνικός Στρατός με τις προσευχές της Εκκλησίας, των εκατοντάδων μανάδων, αλλά και με την ιδίαν πίστη πού διέθετε στον Θεό και την Παναγία, την Υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους μας, έκαναν ένα θαύμα, για το οποίο μίλησαν όλοι οι τότε ισχυροί της γής. Λόγια όμως πού έμειναν στο χαρτί. Αυτό το θαύμα είναι το έπος του 1940 - 1941.

Την άνοιξη του 1941 και ενώ η Φασιστική Ιταλία βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση, κάνει την εμφάνισή της  στα βόρεια σύνορά μας, μια άλλη δύναμη. Ήταν η Ναζιστική Γερμανία του παρανοϊκού Χίτλερ. Η μάχη άνιση, αλλά το ηθικό του στρατού ανεβασμένο. Ύστερα όμως , από την σκληρή μάχη των Οχυρών Μεταξά, στο Ρούπελ, εδώ στην Μακεδονία, και τον θαυμασμό πού προκάλεσε στον Γερμανό Διοικητή η θυσία των Στρατιωτών μας στο εν λόγω Οχυρό, η Ναζιστική Γερμανία εισβάλει στην χώρα μας, για να καταλήξει στις 27 Απριλίου του 1941 ημέρα Κυριακή, και ώρα 09:00 πρωινή, στην Αθήνα. Από εκείνη την ημέρα αρχίζει για την Ελλάδα η τριπλή κατοχή. Γερμανική, Ιταλική και Βουλγαρική.

    Η προ κατοχική Κυβέρνηση με τον Πρωθυπουργό Εμμαουήλ Τσουδερό, αφού προηγουμένως ο Μεταξάς είχε πεθάνει και ο διάδοχός του Κορυζής είχε αυτοκτονήσει, με τον βασιλέα των Ελλήνων Γεώργιο τον Β' αναχωρούν για την Κρήτη πού ακόμα είναι ελεύθερη, και από εκεί για την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και το Λονδίνο. Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος ο από Τραπεζούντος, μένει στην Αθήνα, αλλά αρνείται να τελέσει Δοξολογία, ενω μιλά με σκληρά λόγια προς τον Ανώτατο Γερμανό Διοικητή πού τον επισκέφτηκε στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο.

    Οι Γερμανοί, μετά την κατάληψη της ηπειρωτικής Ελλάδος, αποφασίζουν να καταλάβουν και τα νησιά. Έτσι ύστερα από λίγες ημέρες, ξεκινούν για το δεύτερο, μεγαλύτερο, ιστορικότερο, και ηρωϊκότερο Νησί του Ελληνισμού μετά την Κύπρο, την Κρήτη.

Ο Χίτλερ, πίστευε πως η κατάληψη της Κρήτης θα αποτελούσε ένα ισχυρό όπλο, ώστε να μπορέσει να κυριαρχήσει σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. Την Κρήτη την υπερασπίζονταν όσοι Έλληνες στρατιώτες είχαν απομείνει στο Νησί, καθώς και δυνάμεις της Βρετανικής Κοινοπολιτείας, δηλαδή, Άγγλοι, Αυστραλοί και Νεοζηλανδοί. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο Νεοζηλανδός Στρατηγός Μπέρναντ Φράϊμπεργκ ετών 52, Βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η επίθεση της Ναζιστικής Γερμανίας, αρχίζει στις 06:30 πρωϊνή της 20ης Μαΐου του 1941, με επικεφαλής τον Πτέραρχον Κούρτ Στούντεν ηλικίας 51 ετών, Βετεράνος και αυτός του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Για πρώτη φορά στην Μάχη της Κρήτης χρησιμοποιήθηκε σε ευρεία κλίμακα, η χρήση αλεξιπτωτιστών. Η Βέρμαχτ διέθετε 1190 αεροπλάνα, πολεμικά και μεταγωγικά και 29.000 αλεξιπτωτιστές και πεζικαρίους, ενω οι Ιταλοί διέθεταν μόνο 3.000 στρατιώτες.

Από τα πρώτα μέρη πού δέχονται την επίθεση του Γερμανικού Στρατού, είναι η περιοχή του Μάλεμε κοντά στα Χανιά, και το Ρέθυμνο. Οι αλεξιπτωτιστές πού πέφτουν στην περιοχή του Μάλεμε, γίνονται εύκολος στόχος για τους Κρητικούς και τους συμμάχους πού υπερασπίζονται το Νησί.

Οι μάχες της πρώτης ημέρας είναι σκληρές. Παρά την προσπάθεια των Γερμανών, κανένα αεροδρόμιο της Κρήτης δεν πέφτει μέχρι εκείνη την στιγμή στα χέρια τους. Ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Ουΐστον Τσόρτσιλ, σε τηλεγαρφημά του γράφει: " Η Μάχη της Κρήτης πρέπει να κερδιθεί".

Η δεύτερη ημέρα της μάχης, ήταν ακόμα πιο σκληρή. Παρά την προσπάθεια των Γερμανών να αποβιβάσουν στρατιώτες με τα πλοία αποτυγχάνει, γιατί τα βρετανικά πλοία, είχαν βουλιάξει 15 Γερμανικά, με άγνωστο αριθμό θυμάτων. Οι αλεξιπτωτιστές, πού μέχρι τότε θεωρούνταν ανίκητοι, αποδείχτηκαν τρωτοί. Οι Γερμανοί, είχαν σκοπό την κατάληψη του αεροδρομίου του Μάλεμε, γιατί το θεωρούσαν σημαντικό. Τελικά στις 21 Μαΐου του 1941, το Μάλεμε έπεσε στα χέρια των Γερμανών.

Στις 24 Μαΐου του 1941, μετά την κατάληψη του Μάλεμε, συνεχίζουν την προέλαση τους πρός την υπόλοιπη Κρήτη. Πόλεις της Κρήτης, όπως το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο δέχονται τον βομβαρδισμό από τα Γερμανικά αεροπλάνα, αλλά η ανδρεία των Κρητικών κάνουν τον κατακτητή να επιβραδύνη την προέλασή τους. Μάλιστα οι αμυνόμενοι του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου δηλώνουν πώς θα συνεχίσουν τον αγώνα "μέχρις εσχατών".

Στις 25 Μαΐου 1941, οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την Κάντανο, μία πόλη στα νότια των Χανίων στην επαρχία Σελίνου. Τα συμμαχικά στρατεύματα μάχονται για την υπεράσπιση των Χανίων, αλλά ένα σήμα πού ήρθε από την Μέση Ανατολή, αναγκάζει τους Συμμάχους να εγκαταλείψουν το Νησί. Με την αναχώρηση των Συμμάχων, οι Γερμανοί καταλαμβάνουν τα Χανιά καθώς και το λιμάνι της Σούδας. Στις 29 και 30 Μαΐου του 1941, οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το Ρ'έθυμνο και τα Χανιά, ενώ οι Ιταλοί από τα Δωδεκάνησα, καταλαμβάνουν όλο τον Νομό Λασιθίου.

Σε αυτόν τον Αγώνα του λεβέντικου Κρητικού λαού, δεν θα μπορούσε να υστερήσει και η Εκκλησία. Η Εκκλησία, η τόσο συκοφανημένη, η τόσο πληγωμένη, έκανε τα πάντα για να σώσει το Γένος μας από κάθε συμφορά.

Ποιός μπορεί να ξεχάσει τον τότε Μητροπολίτη Κρήτης Βασίλειο; Από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά, εκφωνεί πύρινους λόγους εναντίον του κατακτητού. Κατακεραυνώνει τους προδότες και ενδυναμώνει τον αγώνα. Ο Κρήτης Βασίλειος στο τέλος  κάθε Θείας Λειτουργίας φώναζε με όλη την δύναμή του: " Αδέλφια καλή λευτεριά". Στις 25 Μαρτίου του 1942, ο Κρήτης Βασίλειος αποκαλεί τους Γερμανούς " βαρβάρους και ούννους". Μετά από αυτό, οι Γερμανοί συλλαμβάνουν τον Κρήτης Βασίλειο και με αεροπλάνο τον οδηγούν στο Τατόι και από εκεί στην Αθήνα, με την υποχρέωση να παρουσιάζεται κάθε ημέρα στο Γερμανικό Φρουραρχείο.

Ποιός μπορεί να ξεχάσει τον Πρωτοσύγκελλο της Αρχιεπισκοπής Κρήτης και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Ευγένιο Ψαλλιδάκη; Με την είσοδο των Γερμανών στο Ηράκλειο, ζητούν να παρουσιαστούν μπροστά τους κάποια σημαντικά πρόσωπα του Ηρακλείου. Ανάμεσά τους και ο Πρωτοσύγκελλος Ευγένιος. Στην προτροπή του Γερμανού Διοικητού να υποδείξει ορισμένους για να εκτελεστούν, ο Ευγένιος απάντησε: "Σας προτείνω τον ευατό μου πρώτον, αλλά να υποδείξω πνευματικά μου παιδιά να εκτελεστούν δεν θα αποφασίσω εγώ". Τον Σεπτέμβιο του 1943 παρενέβη δυναμικά στον Γερμανό Διοικητή Μίλλερ, για να σταματήσει τις εκτελέσεις αμάχων στην Βιάννον και την Ιεράπετρα. Ο Ευγένιος είπε: "Σκότωσε εμένα αντί για τους αμάχους".

Αγωνιστές Ιεράρχες αλλά και κληρικοί ήταν ακόμα ο Πέτρας Διονύσιος, ο Κυδωνίας και Αποκορώνου Αγαθάγγελος, αλλά και ο Αρχιμανδρίτης Φώτιος Θεοδοσιάκης.

Η μάχη της Κρήτης αποτελεί μια ακόμα λαμπρή σελίδα στην νεοτέρα ιστορία μας. Ο παρανοϊκός και παράφρων Χίλτερ, πίστευε πώς η υπόθεση της Κρήτης ήταν θέμα ολίγων ωρών, αλλά η αγωνιστικότης,  η αποφαστιστικότης, και η πίστη στα ιερά και τα όσια της Φυλής και του Γένους  μας, ήταν αυτά πού τους έκαναν να κρατήσουν τους Γερμανούς για δέκα ημέρες, με αποτέλεσμα να οργανωθεί τόσο ο Συμμαχικός Στρατός στην Μέση Ανατολή και να αντιμετωπίσει τον Ρόμελ, τον επονομαζόμενο και "αλεπού της ερήμου" , αλλά και αυτόν τον τότε Σοβιετικό Στρατό, ώστε να αντιμετωπίσει τους Γερμανούς στην μάχη του Στάλιγκραντ εν μέσω του Ρωσικού χειμώνος.

Η ιστορία, είναι ένα θέμα, το οποίο όλοι μας θα πρέπει να προσέξουμε. Αυτά τα γεγονότα δεν έχουμε δικαίωμα ούτε να τα διαστρεβλώνουμε, αλλά ούτε και τα θάβουμε. Γιατί λαός πού ξεχνά την ιστορία του, είναι καταδικασμένος ή να χαθεί, ή να την ξαναγράψει σελίδα -  σελίδα. Οι άνθρωποι και οι ιδεολογίες πού μιλούν για "συνωστισμό" για "κλέφτες και αρματωλούς" του ' 21 σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, είναι άνθρωποι και ιδέες πού καμία σχέση δεν έχουν με τον τόπο και τις παραδόσεις.

Εμείς οι Ρωμηοί έχουμε μία λαμπρή ιστορία. Εμείς οι Ρωμηοί περάσαμε πολλά και αντέξαμε. Και αντέξαμε γιατί ξέραμε πού πατούσαμε. Η Ευρώπη πού σήμερα καυχιέται, θα πρέπει να ξέρει πώς εάν δεν ήταν ο Ελληνικός Πολιτισμός, πού ξεκινά από την αρχαιότητα, φτάνει στην Ρωμηοσύνη σε αυτό πού λέμε Βυζάντιο και στο σήμερα, δεν θα ήταν αυτή πού είναι σήμερα.

Ο Μεγάλος μας Ποιητής Κωστής Παλαμάς γράφει:

"Χρωστάτε

και σ' όσους ήρθαν πέρασαν

θα 'ρθούνε θα περάσουν

κριτές θα μας δικάσουν

οι αγέννητοι οι νεκροί".

Κλείνοντας την ομιλία μου αυτή, αφού ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του Συλλόγου Κρητών Κατερίνης "Οι Σταυραετοί"  κύριο Κωνσταντίνο Μανιουδάκη για την τιμή και την πρόσκληση να μιλήσω, να  την αφιερώσω σε όλους τους Κρήτες, στον αείμνηστο τον Γιάννη, αλλά και στον αείμνηστο μεγάλο οραματιστή πρώτην Μητροπολίτη Κισάμου Ειρηναίο, με την εξής μαντινάδα:

"Τση Κρήτης τ' άγια χώματα

όπου κι ανεν τα σκάψεις.

αίμα παλληκαριών θα βρείς

κόκκαλα θα ξεθάψεις.

Οι Άγγλοι και οι Αυστραλοί

και Ζηλανδοί ομάδι

αντάμα με τους Έλληνες

πηγαίνουνε στον Άδη.

Τέτοια ψυχή, τέτοια καρδιά

και λεβεντιά δεν είδα,

η Κρήτη σα να ήτονε

δικήτωνε πατρίδα.

Και πολεμούσανε κι αυτοί

ως ότου σκοτωθήκαν

κι όσοι δεν αποθάνασι,

αιχμάλωτοι πιαστήκαν".

Η ομιλία του Αρχιμανδρίτη Ιωακείμ Οικονομίκου στην εκδήλωση για τη Μάχη της Κρήτης, που έγινε στις 26 Μαίου στην Κατερίνη.

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.