Menu

Απεταξάμην την ευεργεσία και την ανυπόστατη φήμη

Το λάδι της βάπτισης, λένε, πως πρέπει να μείνει στο παιδί τρεις μέρες για να πιάσει το όνομα. Παλιά λογική σωστή, χωρίς να προκαλεί, τα θεία τα σεβούμενα και την πατροπαράδοτη αρχή της μεταβίβασης της πατρικής περιουσίας στον πρωτότοκο για να γηροκομεί τα κεκτημένα και να κρατά την όπου γης πατρίς, σε οικογενειακά χέρια.

Σε χωριό μετοικημένο, η γριά Στάμαινα επέμενε, με πείσμα πρωτοφανές, πως το παιδί του γιου της έπρεπε να πάρει το δικό της όνομα. Γιατί, από μικρό κοριτσάκι, όταν παντρεύτηκε είχε να ακούσει να τη φωνάζουν Καλλιόπη. Αφού ακόμα κι όταν πέθανε, κανείς δεν καταλάβαινε ότι η Καλλιόπη Στάμου, ήταν η γνωστή Στάμαινα, που θεράπευσε τόσα παιδιά, με τα μαντζούνια και τις βασκανίες και άτεκνες γυναίκες πότιζε σερνικοβότανα σωρό.

Και έτσι, όταν στη βάπτιση ακούστηκε το όνομα της συμπεθέρας, η Στάμαινα άρπαξε το παιδί και έτρεξε γρήγορα στο σπίτι να το λούσει, για να μην πιάσει το χρίσμα. Και μεγάλος σαματάς γένηκε στο χωριό και χωρίστηκαν τα καφενεία στα δυο και έγιναν οι χωριανοί από δυο χωριά χωριάτες. Γιατί το όνομα του ανθρώπου είναι σημαντικό και το κουβαλά κανείς έρμο σημάδι ωσότου αποδημήσει εις Κύριον.

Και αν οι άνθρωποι είχαν πόνο να κάνουν αγόρι, το έταξαν το παιδί σε άγιο τοπικό. Τότε ήταν ακόμη πιο σημαντικό για τόπο ευλογημένο να μιλάς και να προσφέρεις απλόχερα για ντόπια προκοπή και συγγενική ευημερία. Έτσι ήξερε από μικρός, από τότε που θυμόταν τον εαυτό του στο καπνοχώραφο, ο Διονυσάκης, όταν τον φώναζε η μάνα να συνεχίσει το σπάσιμο και να μη λουφάρει. Πως είχε όνομα ιερό και την πέτρα να σφίγγει και να γίνεται καρπός και όταν περνά από το σιντριβάνι να μην ξεχνά να χαιρετά τον πλάτανο.

Και άλλα παιδιά είχαν ονόματα σπουδαία, καθώς ήταν εποχή αμερικανικής βοήθειας και οι άνθρωποι τότε έδιναν πολύ σημασία στις παραδόσεις. Φρειδερίκη είπαν την κόρη του μπάρμπα Αριστείδη, Αμαλίες προέκυψαν πολλές και το δωδέκατο παιδί της φαμίλιας το βάφτιζε πάντα ο βασιλιάς, για να έχει κύρος, όταν χρειαστεί να πολεμήσει Ερνέστους που ήταν τότε της μόδας σε ζευγάρια από ξενόφερτους υπαρξιστές και νύφες ντυμένες μπάμπουσκες. Γιατί το αίμα νερό δεν γίνεται και κάθε κοπέλα πρέπει να 'χει την προίκα της.

Και τα χρόνια πέρασαν και αν σε ιδρύματα αναστέναζαν τότε τα ορφανά, σήμερα στα σχολεία τουρτουρίζουν σε πρόχειρο διαγώνισμα καλαμαράδες και μαθητούδια και κάνουν προσευχή σε ευεργέτη να τους φέρει πετρέλαιο να ζεσταθούν. Και στον αγιασμό μνημονεύουν τον μασκαρεμένο κοσμοκαλόγερο που έγραψαν για αυτόν πως κάνει θαύματα αξιοθαύμαστα και σταματάνε να κρυώνουν τα παιδάκια.

Και νέοι θεοί ανακαλύφθηκαν στην Ελλάδα και κουβαλούσαν χρήματα πολλά και γράφτηκαν σε μυστικά αρχεία πως κάποιοι έχουν χρέος απέναντι σε αυτούς. Γιατί το καπνό που έθρεψε οικογένειες στα δύσκολα χρόνια της προσφυγιάς, φύονταν σε χώμα ιερό, που κάποτε θυσίες έκανε μεγάλος στρατηλάτης. Και φωνές αναβίωσαν και πάλι, οι ίδιες φωνές που κάποτε τραγούδησαν άσματα στρατευμένα για αλησμόνητα χώματα.

Και μίλαγαν για όνομα δικό τους ιερό, που ήθελαν λέει να μας το κλέψουν οι ξένοι. Και ο κυρ - Παντελής διηγήθηκε μια ιστορία, πως κάπου στην Αστόρια έπλενε κάποιος πιάτα και όταν κατά λάθος κόπηκε στο δάχτυλο, άκουσε το αίμα να φωνάζει και ανακάλυψε πρόγονο ιερό στην Ελλάδα. Και το αίμα έλεγε πως το όνομα είναι που έχει σημασία και για αυτό το όνομα χρειάζονται χρήματα για προπαγάνδα και αγάλματα να προσκυνάμε και τελετές να κάνουμε ακριβές και καθωσπρέπει.

Και τότε του ήρθε μυρωδιά κομπόστα ροδάκινο, όταν πιτσιρικάς έτρωγε στο σχολείο από το σχέδιο Μάρσαλ και θυμήθηκε τους άθλους του Ηρακλή που τους αποστήθιζε κρυφά, ανάμεσα σε βίους αγίους και ψείρες τσουρουφλισμένες με πετρέλαιο. Και μάζεψε λεφτά από τη λάντζα και σε ναό προγονικό ήρθε στην  πατρίδα, να πάρει επίκαιρο χρησμό. Και το μαντείο είπε γρίφο και μεταφορά: "Πως όταν κάποιος φωνάζει το όνομα, όλοι να χειροκροτάτε. Και έτσι θα ξορκίσουμε το κακό".

Και ξεκίνησε αγώνα και μάζεψε πολλούς και μάζεψε από τα καπνοχώραφα του αφελείς που έσπαγαν στο όργωμα τα παλιά σταμνιά. Και με ύπατο λάδι έχριζαν νέους θεούς ευεργέτες της εθνοσωτήριας κακομοιριάς και έστησαν  νέες τραγωδίες και δράματα να συγκινούνται οι φιλότεχνες κυρίες και οι φιλοχρήματοι άνδρες.

Και κάποτε εμφάνισαν από μηχανής θεό και η μηχανή φαινόταν, όπως σε αρχαία τραγωδία. Αλλά και για χορό κόλακες έβαλαν γύρω, περιμένοντας την ευεργεσία. Και όπως αρμόζει σε κάθε τραγωδία, ο φόνος διεπράχθη εκτός σκηνής και το αίμα ζωντάνεψε και ζητούσε εθνική ομοψυχία και γιάπικη ανθρωπογεωγραφία. Και αυτόκλητοι υποτακτικοί τριγύριζαν σαν τις μύγες τα τραπέζια, αναζητώντας ψίχουλα ευγνωμοσύνης και ανάδελφοι αγνώμονες ήσαν πολλοί, θηρευτές του κοινού καλού, του εθνικού το λένε, τολμώ να πω.

Και "γουρπάνι σ’ να ‘ίνουμε" φώναζαν σε όλους και άλλα λόγια βρήκαν πολλά προγονικά να λένε και για τιμές ντύνονταν ολοένα. Και έτσι ξέχασαν τους ανθρώπους και έψαχναν την ευτυχία στα χειροκροτήματα. Άλλοι διέσπειραν φήμες με γοργά ποδάρια και άλλοι ψιθύριζαν πως έρχεται μεσσίας και αυτός θα μας χαρίσει όνομα μόνιμο και μόνο δικό μας.

Και για όλα αυτά, θυμήθηκα τη γριά Στάμαινα που έπλυνε αμέσως το παιδί, γιατί το διάβασε σε άγιους κανόνες, ότι και η βάπτιση να γίνει, αν ξεπλυθεί το λάδι, το όνομα δεν πιάνει. Και από τότε ψάχνω τρόπο να δω πως ξεπλένεται η φήμη.

Καμένος από Χέρι

 

 

 

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.