Menu

Βουλεύονται μαρξιστικές κορώνες για επαναστατικές γυμναστικές

Εγώ είμαι. Σας έλλειψα, το ξέρω! Είπα μετά την επανάσταση των ευαρεστημένων στην Ελλάδα, να φύγω ξανά πρόσφυγας πολιτικός. Και τώρα, που για δεύτερη φορά αριστερά εγένετο, είπα να γυρίσω, να καμαρώσω εγώ, αγωνιστές με έρπη και με τζούφια φισεκλίκια, να σπεύδουν σε επαναστάσεις γιαλαντζί σαρακοστής αγώνων άγονων.

Γύρισα ξανά στην παλιά, τη λαϊκή γειτονιά. Εκεί στο Βατάν, που βγάζει έντιμους ανθρώπους, αγωνιστές, Στη γειτονιά που μικρή Μόσχα κάποτε ονόμαζαν οι γερμανοντυμένοι τσιφλικάδες και που οι άνθρωποι δεν χωρίζονταν σε ενορίες, αλλά σε σέχτες ορθόδοξων ιδεολογιών και οπορτούνες με φρεσκοξυρισμένα μουστάκια.

Βρε, πως αλλάξανε τα πράγματα! Έναν χρόνο δεν έλλειψα και ξαναβαφτίστηκαν όλοι, με λάδι περσινό. Και τώρα πια, όπου και να σταθώ συναντώ κυρ Παντελήδες. Έντιμους ανθρώπους, κυρ Παντελήδες, συμβιβασμένους όπως τους αποκάλεσαν, αλλά έντιμους.

«Πάνε αυτά που ήξερες, Καμμένε», μου είπε με νόημα ο μπακάλης. «Ήρθε η ώρα να αποστηθίσεις νέα εμβατήρια. Και πως την ιστορία τη γράφουν κάθε φορά οι ισχυροί».

Γιορτή του ΟΧΙ πλησιάζει. Φέτος, θα παρελάσουν με τον ύμνο του ΕΑΜ και αυτό είναι κάτι σημαντικό. Γιατί πείνα και των γονέων, απαιτεί θυσίες και στο μπαλκόνι σου στο εξής, να βγάζεις σημαία κόκκινη και να δοξάζεις κυβερνήσεις του βουνού γιατί από πατριδοκαπηλία χορτάσαμε τα χρόνια του εμφυλίου.

Και εκεί που καμάρωνε τον εγγονό, δίπλα του, απλοϊκός ήταν βουλευτής, πρώην αριστερός, με το λαό παρακολουθούσε τώρα τις παρελάσεις, όμως κιότεψε το βράδυ στη βουλή, όταν του είπαν ότι τα μνημόνια τα καλά, τα αριστερά, δεν τα είδαμε ακόμη.  

Και σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας από Δευτέρα ντύθηκε από νωρίς, ο κυρ Παντελής, ο κόκκινος με τ΄ όνομα, να πάει για τα μέτρα τα κακά, να φωνάξει δυνατά. Τον κάλεσαν από γραφείο βουλευτικό, συντροφικό βεβαίως – βεβαίως. Του είπαν να είσαι εκεί κάτω από το πανό, θα το κρατά ο ίδιος βουλευτής, που θα σε καλοχαιρετήσει.

Και την άλλη μέρα, σε απεργία σύρθηκαν, σωρό εργατοπατέρες, που λησμόνησαν όταν οι μητέρες τους, τους τάιζαν ψωμί αλειμμένο με ζάχαρη. Μόνο μελέταγαν μαρξιστικές κορώνες για να μάθουν την πειθώ που παρακινεί επαναστατικές γυμναστικές και για σφυριά και δρεπάνια που ενώνονταν αβρόχοις ποσί, για να διασκεδάζουμε τις αντοχές των δημοσίων υπαλλήλων.

Την ίδια ώρα, στο καφενείο, ακούστηκε η φράση: «Το είπε και ο Ζίσεκ» (εννοώντας τον Σλαβόι Ζίζεκ που ήταν υποστηρικτής του Τσίπρα) και το είπε άνθρωπος καθωσπρέπει μορφωμένος, με γνώσεις μπόλικες για όλους αυτούς τους καλαμαράδες. «Με πούρα και εσπρέσσο ναι και όχι, δεν κάνουμε επανάσταση, αλλά με εκείνο το πείσμα του δυο φορές πρόσφυγα Κατράκη που είδε την πατρίδα του να ξεπουλιέται κατά συρροή πριν πεθάνει», του απάντησε μια φωνή που βουλεύονταν γενικώς.

Αργότερα, ο ίδιος έπαθε υπερπατριωτικό σοκ με συμπτώματα επεισοδιακής τουρκοφαγίας και ελάγγεψεν για το κέντρο, γιατί εύκαιρο λέει είπαν υπουργό που έβγαζε το ψωμί του χρόνια δημοσιογράφος. Και μαζί του έτρεξε και ο άλλος, που κάθε πρωτομαγιά δεν έψηναν με τη φαμίλια του στον Πέλεκα, αλλά προτιμούσαν να γυρνάν στεφάνια κόκκινα της φωτιάς - στον άδειο πεζόδρομο της Κατερίνης.

Και έτσι οι κυρ – Παντελήδες της γειτονιάς μου, ντύθηκαν τ' ανταρτικά και σφύριζαν συνθήματα παρανόμων έτσι για ξεκάρφωμα. Και δώστου με πανό ζητούσαν νέες βάρκιζες και μάοϊκές συναινέσεις. Και κάτω από τα ανταρτικά φορούσανε γραβάτες και μιμούνταν τους καπνεργάτες που έκαναν απεργία και ήταν μέρα μαγιού που μου μίσεψες, αλλά εδώ κέρναγαν μνημόνια σωτηρίας.

Και σκέφτηκα να βάλω κάτι πάνω μου μην κρυώσω! Κυκλοφορούν γρίπες που συναινείς  με τ' απάνθρωπα και αντιμνημονιακοί φανφαρόνοι έγιναν γύπες και πατούν στα πτώματα των συμβιβασμένων πρώην αγωνιστών μιας αντίστασης λησμονημένης.

Καμμένος από Χέρι

Bookmaker with best odds http://wbetting.co.uk review site.