katerini1821b

του Αντώνη Κάλφα

Η Πιερία και η Κατερίνη συμμετείχαν ενεργά, με όσες δυνάμεις διέθεταν για τα δεδομένα της εποχής αυτής, στην επανάσταση του 1821. Τον Φεβρουάριο του 1821 —γράφει ο Αθανάσιος Καραθανάσης που δημοσίευσε και νέες ειδήσεις για την Πιερία το 1993, εκείνες του Γάλλου προξένου Bottu —στην σκάλα Ελευθεροχωρίου άραξαν δύο ψαριανά πλοία που μετέφεραν τον Κασομούλη από την Πελοπόννησο, όπου είχε μεταβεί ως απεσταλμένος των αρχηγών του Ολύμπου. «Στο μεταξύ ο καπετάνιος της περιοχής, Διαμαντής Νικολάου ξεσήκωνε τους κατοίκους της Βέροιας, της Κατερίνης του Ολύμπου».

prosfygesmetanaste1

του Αντώνη Κάλφα

(φωτογραφίες: Παναγιώτης Φτάρας) 

1913. Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας σε σχετικό πίνακα του πληθυσμού της υποδιοικήσεως Κατερίνης (16 Αυγούστου 1913) οι κάτοικοι της πόλης έχουν ως εξής: Έλληνες ορθόδοξοι 1.695 άρρενες και 1.613 θήλεις, σύνολο 3.308. Μουσουλμάνοι άρρενες 879 και 901 θήλεις, σύνολο 1.780. Ο συνολικός αριθμός της πόλης που κατοικούσε σε 1.000 οικίες ανέρχεται σε 5.088 κατοίκους.

ftaraskaterinidiak2

του Αντώνη Κάλφα

Στην εργασία «Σύντομη ιστορία της πόλεως Κατερίνης. Αναζήτηση αρχειακών πηγών και βιβλιογραφίας»,  υπογραμμίζεται πως εξαιτίας των ελών και της υψομετρικής της διαφοράς από τη θάλασσα, η Κατερίνη δεν πρέπει να κατοικήθηκε συστηματικά πριν από το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα:  «Η γνώμη μας είναι πως η Κατερίνη, λόγω της θέσης της όπως προείπαμε, θα χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτική βάση, όπως θα λέγαμε σήμερα, θα αποτέλεσε δηλαδή στα χρόνια της τουρκοκρατίας τούρκικο στρατόπεδο [...]».

kateriniekatoxronia4

του Αντώνη Κάλφα

(φωτογραφίες: Παναγιώτης Φτάρας)

Η Κατερίνη μετά την απελευθέρωση συγκροτήθηκε σε Κοινότητα (Β.Δ. 28.6.1918, ΦΕΚ Α 152/1918) ενώ παράλληλα αρχίζουν να δημιουργούνται και τα πρώτα σωματεία. Από τα πρώτα σωματεία (τοπικά, αλληλοβοηθητικά και προαγωγής συμφερόντων) είναι η Ένωσις Λειβαδιωτών Ολύμπου, με έδρα την Κατερίνη. Είχε 79 ιδρυτικά μέλη, με πρόεδρο το Γεώργιο Παπαγεωργίου (ημερομηνία αναγνώρισης 6.10.1918).

ftarasko

του Αντώνη Κάλφα

Ο Παναγιώτης Φτάρας (1976) εδώ και περίπου μια εικοσαετία και μετά από σπουδές γραφικών τεχνών εγκαταστάθηκε στην Κατερίνη ενώ μία δεκαετία δούλεψε στην ΚΖ΄ Εφορία Αρχαιοτήτων ως γραφίστας, σχεδιαστής και φωτογράφος (το υλικό αυτής της περιόδου—πάνω από 30.000 φωτογραφίες—θα άξιζε κάποτε να εκδοθεί αφού αποτελεί ανεκτίμητη καταγραφή όχι μόνο των αρχαιολογικών εργασιών όσο κυρίως των ανθρώπων της: καθημερινή ζωή, μικροεργασίες, ανάπαυση, η πιερική χλωρίδα και πανίδα, δρόμοι και ανηφορικές διαβάσεις, εμμονή στις άπειρες λεπτομέρειες της ακατάπαυστης δουλειάς των αρχαιολόγων).

katsaggelosest2

Για την φωτογραφική δεινότητα του ουμανιστή Γιώργου Κατσάγγελου

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΛΦΑ

Ταλαντούχος, ξεχωριστός εικαστικός φωτογράφος, ευαίσθητος πολίτης και πανεπιστημιακός δάσκαλος με διακεκριμένο έργο ο Γιώργος Κατσάγγελος δεν είναι άγνωστος στους Κατερινιώτες φιλότεχνους αφού έχει κληθεί αρκετές φορές από το φωτογραφικό τμήμα της Εστίας για σειρά διαλέξεων, ενώ, δεν πρέπει να ξεχάσουμε την ερευνητική-φωτογραφική συμβολή του με τα πορτρέτα των κατοίκων της Κονταργιώτισσας στο όμορφα στημένο μουσείο του χωριού στο οποίο συνέβαλαν η κοινωνική ανθρωπολόγος Νόρα Σκουτέρη-Διδασκάλου και ο δικός μας εικαστικός και ιστορικός τέχνης Νίκος Γραίκος.

Σελίδα 5 από 29

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Image
Image

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ